Waarom je het altijd-aan-scherm soms beter kunt uitschakelen

Tegenwoordig kun je het altijd-aan-scherm op een Android-smartphone als een standaardfunctie beschouwen. En zelfs iPhone is er inmiddels mee aan de haal gegaan. Logisch, want in de basis is dit gewoon een handige en fijne functionaliteit.

Het altijd-aan-scherm

Het grootste voordeel van zo’n altijd-aan-scherm is dat je direct informatie voor handen hebt. Je kunt dan binnen één oogopslag zien wat je wil weten, zonder je telefoon daarvoor te hoeven ontgrendelen. Tenminste, dan moet het wel om basale informatie gaan, zoals de tijd, de status van de batterij, of je nog meldingen hebt of van eventuele widgets die je daar parkeerde. Meestal is het zo dat het scherm, dat dus altijd aan staat, weinig tot geen energie verbruikt, waardoor de ‘kosten’ van het gebruik laag zijn. En zo kunnen we nog wel meer voordelen bedenken.

Het aantal handelingen dat je moet verrichten om toegang tot krijgen tot dergelijke informatie is minimaal. Je hoeft alleen maar naar je smartphone te kijken (of hem hoogstens op te tillen). Je hebt geen gedoe met knoppen, in elk geval. Ook is het zo dat de aanwezige meldingen discreet zijn, waardoor ze je niet meteen afleiden op opzuigen op het moment dat je ze voorbij ziet komen. Tot slot kun je altijd-aan-schermen vaak personaliseren en vormgeven zoals je zelf wil. En toch zijn er nog steeds redenen te bedenken om dit onderdeel uit te schakelen.

Kans op inbranding

Want wanneer een smartphone met een oled-paneel constant dezelfde iconen of regels tekst laat zien, dan heb je kans dat die dingen voorgoed in het scherm gebrand worden. Nu treffen fabrikanten maatregelen om dit soort dingen te voorkomen, maar dan nog is de kans altijd groter dan nul als het gaat om dergelijke oled-problematiek. Aangezien smartphones niet goedkoop zijn en voorlopig ook niet goedkoper worden, en we er steeds langer mee doen, is dit toch wel iets waar je even bij stil moet staan. Hopelijk overkomt het je niet.

Batterij nog steeds in gebruik

En ook al is het zo dat zo’n altijd-aan-scherm behoorlijk energiezuinig is, toch is het onderdeel voor een deel verantwoordelijk voor de verbruikte energie. Zo heeft Dxomark onderzocht hoe het nou precies zit met het batterijverbruik van het altijd-aan-scherm: de batterij gaat vier keer sneller leeg dan wanneer je gewoon de standbymodus activeert. Over een periode van 24 uur moet je rekening houden met een verlies van twintig procent van het vermogen. Dat is ongeveer een procent per uur, die je wellicht op bepaalde momenten nodig kunt hebben.

Gedoe met notificaties

En voor hoe fijn het ook klinkt dat de notificaties minder afleidend zijn, soms vallen ze helemaal niet op. Ze nemen dan te weinig pixels in beslag, waardoor je ze niet hoeft te spotten. Zeker niet wanneer de omgeving te licht is en het altijd-aan-scherm te donker ingesteld is. Het helpt daarnaast niet dat elke fabrikant de meldingen op een eigen, vaak te minimalistische manier presenteert; als je dan ineens van toestel wisselt en kiest voor een model van een ander bedrijf, dan kan het zijn dat je wederom iets mist. Je bent immers niet aan die presentatie gewend.

Onbedoeld afleidend

Bovendien kan zo’n altijd-aan-scherm onbedoeld afleidend zijn. Bijvoorbeeld als je telefoon op je bureau ligt, zorgt het constant scherm dat altijd aanstaat ervoor dat je blik er ongewild naartoe getrokken wordt. De getoonde informatie beweegt bovendien subtiel om inbranden van het oled-scherm te voorkomen. Dit bewegende beeld in je ooghoek is verrassend storend en wekt vaak de suggestie dat er een nieuwe melding is, waardoor je minder gefocust bent op je primaire taken. Je blijft naar je telefoon kijken in plaats van aan het werk te zijn.

Het scherm verwijdert bovendien de noodzakelijke drempel je telefoon te controleren, wat leidt tot gedachteloos checken. Normaal gesproken moet je een actie ondernemen, zoals de telefoon oppakken of ontgrendelen, om meldingen te zien. De kleine inspanning dwingt je bewust te kiezen of je echt je workflow wil onderbreken. Door die barrière weg te nemen, maakt het altijd zichtbare scherm de psychologische verleiding groter. Je bent sneller geneigd om achteloos te kijken en vast te zitten in de gewoonte om elke paar minuten je meldingen te controleren.

Tenminste, dit zijn de dingen die ons opvallen na jarenlang gebruik van het altijd-aan-scherm op onze smartphones. Herken jij je hierin of loop je tegen andere dingen aan? Of heb je hier geen last van? We horen het graag in de reacties onder dit artikel.