Evi Hanssen over het slechtste advies ooit: ‘Je bent presentatrice, geen schrijfster’

Het volledige interview lees je in het januarinummer van Beau Monde. Vanaf donderdag in de winkel, of nu verkrijgbaar via Tijdschrift.land!

Van presentatrice tot auteur

Ze is een bekend gezicht op televisie, maar minstens drie uur per dag zit Evi aan haar keukentafel te schrijven. Met een kop thee, haar dagboek en een stapel researchboeken creëert ze de verhalen die ze écht wil vertellen. Haar zevende en meest recente boek, Bloedheet en tranen, is daar een perfect voorbeeld van. Het is een boek over de menopauze, maar dan wel “met net wat meer humor en rock-‘n’-roll,” aldus Evi. Ze schrijft nu eenmaal graag over wat haar bezighoudt, doorspekt met persoonlijke, herkenbare anekdotes en wetenschappelijke onderbouwing.

Het slechtste advies ooit

Dat ze nu succesvol auteur is, met boeken die goed verkopen, is een overwinning op de onzekerheid en vooral op een slecht advies dat ze jarenlang met zich meedroeg. De passie voor schrijven was er altijd al. “Toen mijn moeder stierf, kreeg ik van mijn stiefvader allemaal dozen met mijn schrijfsels van vroeger,” vertelt ze. “Mama had elk gedichtje en elk opstel bewaard.”

Toch bleef haar talent lang verborgen voor het grote publiek. De omslag kwam pas toen ze veertig was. “Ik wilde het al langer, maar was bang voor de reacties,” geeft Evi eerlijk toe. Als twintiger schreef ze columns voor een krant en een uitgeverij wilde deze bundelen. Ze besprak het met een collega, wiens reactie haar droom de ijskast in stuurde. “Hij zei: ‘Dat moet je niet doen, schoenmaker blijf bij je leest, je bent presentatrice, geen schrijfster.’ Het slechtste advies dat ik ooit heb gekregen.”

‘Fuck it, het is mijn leven’

Het duurde jaren voordat ze die woorden van zich af kon schudden. Het keerpunt was een innerlijke revolutie, een moment van zelfacceptatie en daadkracht. “Tot ik dacht: fuck it, het is mijn leven.”

Nu moedigt ze iedereen aan om diezelfde sprong te wagen en zich door niets of niemand te laten beperken. Haar boodschap is krachtig en universeel: “Wil jij brood bakken? Ga brood bakken. Wil jij duiken? Ga duiken. Wil jij leraar worden? Word dan leraar. Je moet je nooit laten beperken, je moet altijd toegeven aan je passie.”

Voor Evi heeft het volgen van haar hart niet alleen tot succes geleid, maar vooral tot een diep gevoel van voldoening. En spijt? Hooguit van één ding: “Het is eeuwig zonde dat ik niet eerder begonnen ben.” Een betere motivatie om vandaag nog die eerste stap te zetten, is er niet.