‘Mijn goede voornemens zijn nu al mislukt’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Nanda (47) begon vol goede moed aan haar goede voornemens, maar moet na amper een week onder ogen zien dat ze al jammerlijk zijn mislukt.

„Eind december was ik nog vol goede moed: ik 2026 zou ik het anders gaan doen. Niet dat ik mijn leven nou zo rigoureus ging omgooien, maar ik wilde me wel aan een aantal goede voornemens houden. Minder drinken – te beginnen met Dry January, gezonder eten, meer bewegen en thuis minder mopperen op mijn gezin. Geen grote dingen dus, en ook vrij haalbaar, leek me. Maar het jaar is amper een week begonnen en ik moet al bekennen dat mijn goede voornemens vooralsnog jammerlijk zijn mislukt.

Goede voornemens mislukt

Zo had ik om te beginnen met een paar vriendinnen afgesproken om mee te doen aan Dry January. Niet dat ik een stevige drinker ben, maar een maand geen alcohol leek me weleens goed. Een soort detox voor je lijf, en kijken hoe ik me dan zou voelen aan het einde van de maand. Dat ging goed, tot de eerste werkweek begon. I know, dat was op 5 januari en letterlijk een paar dagen na de jaarwisseling.

Maar afgelopen maandag liep het op mijn werk al meteen vast. Gedoe, stress, het gevoel dat alles tegelijk misging… Die avond heb ik mezelf een borrel ingeschonken. Niet uit gezelligheid, maar omdat ik er even klaar mee was. Ik heb het niemand verteld, en ik doe in de groepsapp alsof ik nog geen druppel heb gedronken. Maar ja, het is wel valsspelen natuurlijk.

Geen ruggengraat

Ook op het gebied van eten en sporten had ik plannen. Vaker naar de sportschool, bewuster omgaan met wat ik eet. Maar toen kwam die gigantische sneeuwdump en vond ik het weinig aantrekkelijk om ’s avonds nog de deur uit te gaan. Dus bleef ik thuis, op de bank. En als dat het nou alleen was… Maar nee, ik at ook nog eens de restjes van de feestdagen op, van kerstkransjes tot aan een feeststol. Die ruggengraat? Compléét verdwenen.

Verder wilde ik dit jaar minder snel mopperen richting mijn gezin. Geduldiger reageren, dingen wat meer laten gaan. Maar ook dat is jammerlijk mislukt. Ik heb mezelf al meerdere keren horen zuchten en mopperen tegen mijn man, en ik ben vrij snel geïrriteerd. De eerste kleine ruzietjes met mijn kinderen hebben zich ook alweer voltrokken.

Geen ander mens

Het is kortom nog niet eens Blue Monday, en toch voelt het alsof mijn goede voornemens al ver achter me liggen. Misschien heb ik ze (véél) te snel en makkelijk losgelaten, misschien waren ze toch minder realistisch dan ik dacht. Wat ik wel weet: ik ben niet ineens een ander mens geworden op 1 januari. En moet ik dat hier toch echt opbiechten – al is het maar aan mezelf.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

Reacties