Hoe ouder Sylvester Stallone wordt, hoe meer hij vertelt over zijn leven. Dat doet hij niet om te imponeren, maar om te laten weten dat jij ook alles kunt bereiken.
In 1946, een tijd waarin bevallingen onaangenaam moeilijk konden zijn, werd Sylvester Stallone geboren. Hij had een deels verlamd aangezicht door complicaties bij de bevalling. De beschadigde zenuwen herstelden slecht, waardoor hij opgroeide met pesterijen op school, thuis en op het werk.
Een buitenbeentje
Vanwege zijn half hangend gezicht wilde niemand hem in de filmindustrie hebben. Maar Sylvester zette door en maskeerde zijn handicap niet. Sterker nog: hij zag het zijn van een buitenbeentje als een voordeel. Want hij was immers anders en dat verlamde gezicht kon een symbool van doorzettingsvermogen worden.
Maar voordat hij Rocky schreef en de film uitgegeven kreeg met hem in de hoofdrol, was hij blut en wanhopig. Dus stemde hij in met een pornofilm genaamd Party at Kitty and Stud’s, die later door zijn Rocky-personage werd omgedoopt tot The Italian Stallion. Er was niets glamoureus aan.
Erg toegewijd
Het was puur overleven. En Sly poetste dat verleden ook niet weg. Dat uithoudingsvermogen leidde tot zijn fenomenale succes, of zoals hij zelf altijd zegt: “Keep punching”. Hoewel die toewijding voor de nodige blessures zorgde, want hij wilde alle stunts zelf doen.
Bij Rocky IV lag hij negen dagen op de IC omdat zijn hart stil stond na een stoot van Dolph Lundgren. Het lag niet aan Dolph. Het lag aan het feit dat Sly de hardste rake klap ooit op film wilde zien. Dat risico wilde hij wel nemen. Nu je dit weet over Sylvester Stallone, kijk je vast heel anders naar hem. In zijn documentaire Sly vertelt hij nog veel meer, evenals op zijn Instagram.
Over de auteur
