Buren: you love them or you hate them. Iedere week deelt een lezer in Burenruzies de meest bizarre, hilarische of totaal uit de hand gelopen burenruzie die zij ooit hebben meegemaakt. Van drama in de groepsapp tot oorlog over een schutting. Deze week vertelt Eva (34) over haar buren, die hun katten massaal door het trappenhuis laten zwerven.
Eva (34): „Vier maanden geleden zijn mijn partner en ik naar dit appartementencomplex verhuisd. Het is een mooi complex in een fijne buurt. Er is alleen één ding waar ik me enorm aan erger: de buren naast ons hebben katten. En niet zomaar katten. Nee, loslopende katten. Ze laten die beesten iedere dag weer door het trappenhuis zwerven.
Dagelijkse routine
De eerste keer dat ik het zag, dacht ik dat het een foutje was. Die katten moesten wel zijn ontsnapt. Toen ik het diezelfde week nog een keer zag, wist ik dat het geen fout was. Al snel merkte ik dat het de dagelijkse routine was. ’s Ochtends rennen ze over de galerij, in de middag kom ik ze tegen in het trappenhuis en ’s avonds liggen ze geregeld op mijn deurmat te slapen.
Na ongeveer een maand ben ik voor het eerst naar de buren gegaan. Ik heb ze gevraagd of de katten in het vervolg gewoon binnen konden blijven. Ze moesten lachen, maar al snel werd duidelijk dat het voor heun géén probleem was. ‘Ach, ze willen gewoon wat vrijheid’, zei de buurvrouw. Ja, vrijheid. Voor hun katten, maar daarbij denken ze niet aan het net schoongemaakte trappenhuis of aan mijn deurnat. Werkelijk alles zit constant onder de kattenharen. Heel vies.
Het wordt steeds gekker
We zijn nu een paar maanden verder en het koppel dat naast mijn directe buren is komen wonen, laat hun twee katten nu geregeld ook in het trappenhuis spelen. Als je de voordeur opent, sprint er één langs met de drie andere katten erachteraan. Het is echt niet oké. Ook bij die andere buren stond ik laatst aan de deur. Zij snapten niet waar ik me druk over maak. Ze waren maar wat blij dat de vier katten samen hartstikke leuk spelen en geen vlieg kwaad doen.
Ik denk daar anders over. Ze kunnen dan wel schattig zijn en met z’n vieren spelen, maar het wordt er niet schoner op. En dan heb ik het nog niet eens over de mensen in ons appartementencomplex met een kattenallergie. Zij worden hier ook niet blij van, lijkt mij.
Krabpaal
Toen het laatst zo hard sneeuwde, had ik mijn Uggs even op mijn deurmat gezet om ze te laten drogen. De volgende ochtend zaten ze helemaal onder de krassen. De katten hadden mijn schoenen aangezien voor een krabpaal. Ik was woest en ging direct naar de buren toe. Ze zeiden sorry en zouden hun katten beter in de gaten gaan houden.
Maar zoals verwacht doen ze dat helemaal niet. De galerij en het trappenhuis: het blijft één groot kattenparadijs. De vve zegt, na drie keer gemaild te hebben, binnenkort langs te komen voor een gesprek, maar ook dan kunnen ze voor de zoveelste keer weer niets beloven. Ik wil gewoon dat ze hun katten binnenhouden. Meer niet.”
Wat vind jij hiervan? Reageer hieronder, op onze Facebook-pagina of via Instagram!
Vorige week
Vorige week vertelde Jitske (33) over haar buren die hun deuren zo hard dichtslaan dat haar hele huis meetrilt. Metro-lezers reageerden hier massaal op. Joke reageerde met „Als wij dat deden, moesten we terugkomen en de deur normaal sluiten.” Een andere lezer, Karin, zei hierop: „Hier ook hetzelfde probleem. Ze slaan met de deuren, gillen, schreeuwen en rennen door het huis. Diverse keren een gesprek gehad, maar niets helpt. Ik word er zwaar overspannen van.”
Benieuwd naar andere akkefietjes tussen buren? Deze verhalen waren favoriet bij onze lezers:
Reacties
Over de auteur
