Soms zet je een koptelefoon op en weet je meteen: dit is het topmodel. Niet omdat er overal “ULTRA MAX PRO” op staat, maar omdat alles voelt alsof het uit één blok zelfvertrouwen is gefreesd. De Bowers & Wilkins Px8 S2 is precies zo’n ding: aluminium, nappaleer, een afwerking waar menig leren jas jaloers op zou zijn – en een geluid waar je in de eerste minuten al kleine nieuwe laagjes in bekende nummers hoort.
En toch… na een paar dagen bekruipt bij mij hetzelfde gevoel als bij een te dure cocktailbar: ja, dit is lekker, ja, dit is knap gemaakt, maar uiteindelijk is het gewoon maar een drankje – of dus ‘gewoon’ maar een goeie koptelefoon.
Bowers & Wilkins zet de Px8 S2 neer als luxeklasse met een adviesprijs van 729 euro. Dat is stevig, zeker als je binnen hetzelfde merk naar de Px7 S3 kijkt: adviesprijs 429 euro, en in de praktijk duikt die regelmatig veel lager op.
En dat is meteen de kern van mijn probleem met de Px8 S2: je betaalt hier niet alleen voor beter, je betaalt vooral voor meer premium. Terwijl de Px7 S3 qua looks en feel al angstaanjagend dicht in de buurt komt.
Specificaties: in de basis bijna dezelfde ‘reis-koning’
Op papier doen ze veel hetzelfde. Beide halen 30 uur accuduur, hebben Bluetooth 5.3 met aptX Lossless/Adaptive en multipoint, plus snelladen (15 minuten voor 7 uur). Ook opvallend: allebei gebruiken ze nu een acht-microfoonopstelling (vier per oorschelp) voor noise cancelling en bellen.
© Bowers & WilkinsDavid Beckham is het model voor de Px8 S2 – daar betaal je óók voor.
Het grote verschil zit in de drivers: de Px8 S2 gebruikt 40mm carbon cone-drivers, de Px7 S3 40mm biocellulose.
Dat klinkt als marketing (“koolstof klinkt duurder”), maar er zit wél een klankfilosofie achter: carbon voelt vaak strakker en sneller, biocellulose wat organischer. Je merkt het: we komen echt in fijnproever-territorium.
Prachtig afgewerkt en zit lekker
De Px8 S2 is met 0,31 kg niet absurd zwaar, maar wel in de categorie ‘je voelt dat je iets op je hoofd hebt’. Dat zal voor de meeste mensen tekenen hoe en waar je deze koptelefoon gebruikt: thuis of in het vliegtuig bijvoorbeeld. Eerder zittend dan lopend, laat staan sportend. Hoewel: in mijn plaatselijke sportschool zie ik verrassend veel mensen sporten met een AirPods Max op het hoofd: die is nog zwaarder en ook bepaald niet ademend.
Wel zijn: bij de Px8 S2 zijn de oorkussens en hoofdband vervangbaar, wat zo’n investering minder ‘wegwerpluxe’ maakt.
Prima ANC, geweldig geluid, maar…
De noise cancelling is stevig en modern, en wat mij betreft hebben we voor de meeste gevallen al een tijdje de bovengrens bereikt. In metingen komt Bose het beste uit de bus, maar eigenlijk zit je met elke beetje dure koptelefoon al in een geluiddichte cocon, zeker met muziek aan.
Met andere woorden: de Px8 S2 koop je niet omdat je de stilste treinwagon wil creëren. Je koopt ’m omdat je muziek het mooiste wil laten klinken.
En ja, hij klinkt fantastisch. Laat er de bekende wijnproever-achtige termen op los: verfijnd en gedetailleerd, warm en luxe. Onvertekend ook, hoewel je dat met de 5-bands EQ en een TrueSound-modus kunt boetseren zonder dat het meteen een bass-boost-feest wordt.
© Bowers & WilkinsMet de app stel je de koptelefoon naar smaak in.
Maar nu de ongemakkelijke vraag: klinkt hij 300 euro beter dan de Px7 S3? In mijn oren: nee. De Px7 S3 is net zo mooi en kan met dezelfde app worden afgesteld naar je geluidswensen. We geven geen cijfers, maar qua geluid zou ik de Px8 S2 maar een half punt boven de Px7 S3 geven: puur omdat de minder dure het al zo goed doet.
(Toekomstige) features: belofte is geen functie
Bowers & Wilkins heeft (of had) updates in de planning rond spatial audio en Bluetooth LE. Eerst werd ‘eind 2025’ genoemd, inmiddels zijn we daar al voorbij en is nog geen datum bekend. Bovendien is niet duidelijk welke vorm van spatial audio je krijgt. Is dat bijvoorbeeld Atmos-ondersteuning, of gewoon een virtualisatie van stereo?
Conclusie
De Bowers & Wilkins Px8 S2 is een schitterende koptelefoon: luxe bouw, volwassen specs, en een geluidskwaliteit die je elke dag opnieuw een beetje laat glimlachen.
Maar hij is ook het schoolvoorbeeld van een vlaggenschip dat z’n eigen grootste vijand heeft: de Px7 S3. Die oogt en voelt bijna net zo premium, tikt dezelfde basisfeatures af, en komt zo dicht in de buurt qua luisterplezier dat de Px8 S2 voor mij vooral voelt als een aankoop voor mensen die niet alleen muziek willen horen, maar ook graag willen weten dat hun koptelefoon de duurste van de familie is.
En dat mag. Alleen: dan moet je ook eerlijk zijn. Je betaalt hier niet voor “veel beter”. Je betaalt voor “net iets beter, in heel mooi leer”.
Over de auteur
