Deze 90’s topfilm voorspelt eng exact modus operandi Trump

Een president belandt in een seksschandaal, twee weken voor de verkiezingen. De oplossing? Verzin een oorlog. Fabriceer beelden van een vluchteling. Laat Amerika kijken naar Albanië, terwijl je achter de schermen de boel naait. Klinkt als een Trump-strategie uit 2025, maar het is tevens het plot van Wag the Dog uit 1997.

De satirische film van Barry Levinson (Rain Man!), met Robert De Niro en Dustin Hoffman kwam voor het Monica Lewinsky-schandaal uit. Toeval? Compleet. Maar dat maakt de film alleen maar briljanter. Want wat destijds door de actualiteit ingehaalde satire leek, is nu gewoon de dagelijkse modus operandi van Trump. Oftewel: Wag the Dog is meer dan ooit het checken waard. Extra jammer dat anno 2026 praktisch niemand deze vergeten parel nog kent. Gelukkig is hij nu via Apple TV of Amazon Prime Video te huur.

Fake news avant la lettre

Robert De Niro speelt Conrad Brean, een spindoctor die wordt ingeschakeld als de president beticht wordt van seks met een minderjarige. Zijn plan? “Change the story, change the lead.” Oftewel: fabriceer een grotere crisis. Leid het grote publiek af.

Hij haalt Hollywood-producer Stanley Motss (Dustin Hoffman) erbij om een nep-oorlog met Albanië te ensceneren. Compleet met een actrice die een Albanese vluchteling speelt, fake nieuwsbeelden en een emotionele theme-song. Ja, fake news, maar dan in de jaren 90. Toen Trump het nog moest doen met een bijrolletje in Home Alone 2.

Wag the Dog ontmoet Donald Trump

De parallellen met het tweede termijn van Trump zijn zo duidelijk dat het pijnlijk is. Experts noemen zijn tactiek inmiddels ‘Trump’s cycle of lies‘. Verzin een crisis. Immigrantinvasie, fraude bij verkiezingen, DEI-beleid dat vliegtuigen laat crashen; de waarheid doet er niet toe. Het gaat om de emotie. Trump bedenkt een bedreiging die niet bestaat of blaast een detail zo enorm op dat het onherkenbaar wordt.

Blaas de ophef onder je volgers op. Via Truth Social, met AI gegenereerde content en memes bombardeert Trump zijn achterban met dramatische beelden. Fake video’s van politici in sombrero’s. Deepfakes van hemzelf als paus, als Superman, als koning. Het doel? Overweldig mensen tot ze moe worden en opgeven.

Dikke score op Rotten Tomatoes

Waar Conrad Brean in Wag the Dog nog een Hollywood-studio nodig had, kan Trump het nu gewoon zelf. Sinds zijn tweede termijn is zijn Truth Social-account een onophoudelijke stroom van AI-content en bizarre late night tirades. Steve Bannon noemde het ooit de perfecte strategie: “Flood the zone with shit.” Gooi zoveel controverses, schandalen en fake crises de wereld in dat niemand meer weet wat echt is. De helft van Amerika trapt erin. Of het kan ze simpelweg niet meer schelen wat echt is.

Terug naar Wag the Dog. De dramafilm scoort een degelijke 86 procent score op Rotten Tomatoes. Critici noemden het destijds “slim, goed geacteerd en ongemakkelijk profetisch”. Roger Ebert prees De Niro, die zich met zijn performance eens van een andere kant dan zijn typische gangster-rollen liet zien.

“Wat zo verrassend is aan Wag the Dog uit 1997, is hoe realistisch de politieke satire nog steeds aanvoelt, meer dan twintig jaar na de bioscooprelease,” aldus recensente Danielle Solzman. Of, beknopter, in de woorden van criticus Michael Dequina: “Twisty and flat-out hilarious.”

Een van beste films over politiek, ooit

The Washington Post plaatste de film in 2020 op nummer 12 van de beste politieke films ooit gemaakt. En dat was vóór Trump’s tweede termijn, waarin letterlijk elk element uit de film realiteit werd.
Dustin Hoffman baseerde zijn personage op producer Robert Evans, die later grapte: “I’m magnificent in this film“. Mooi detail: de chemie tussen Hoffman en De Niro voelt zo echt doordat veel scènes zijn geïmproviseerd.

Wag the Dog is dus verplichte kost voor iedereen die de strategie wil begrijpen, zonder ingewikkelde achtergrondartikelen in kranten. De film duurt een behapbare 97 minuten, dus ook dat is te overzien. Het slechte nieuws? De film is op het moment van schrijven op geen enkele streamingdienst ‘gratis’ te streamen. Je zult dus moeten huren of kopen.