
Tom Hanks geldt al decennialang als een van de meest betrouwbare sterren van Hollywood, met klassiekers als Forrest Gump, Saving Private Ryan en Cast Away op zijn naam. Toch kijkt de acteur niet op elke titel uit zijn carrière met evenveel trots terug. Over de komedie Dragnet uit 1987 is hij opvallend kritisch.
De film, geregisseerd door Tom Mankiewicz, was gebaseerd op de populaire radioserie en latere televisieshow die vanaf de jaren vijftig een groot publiek trok. Hanks speelde rechercheur Pep Streebeck naast Dan Aykroyd als de rechtlijnige Joe Friday, een duo dat bewust als botsende tegenpolen werd neergezet.
Nieuwe poging
Dragnet was bovendien niet de eerste poging om het concept naar een nieuw medium te vertalen. Na honderden radio- en tv-afleveringen en zelfs een eerdere speelfilm uit 1954, werd deze versie gezien als een moderne herinterpretatie die elementen van remake, reboot en parodie combineerde.
In het verhaal onderzoeken de twee agenten een reeks bizarre rituele moorden die hen op het spoor brengt van een mysterieuze sekte. Terwijl de zaak steeds ingewikkelder wordt en er ook nog een romance ontstaat, stapelen de plotlijnen zich op, iets waar Hanks later zelf vraagtekens bij zette.
Kritiek
In een interview gaf de tweevoudig Oscarwinnaar toe dat de film “convoluted” was, oftewel onnodig ingewikkeld. “Er zijn problemen mee,” verklaarde hij eerlijk, waarbij hij ook benadrukte dat de komedie eigenlijk grappiger had moeten zijn, zeker met Aykroyd, bekend van Ghostbusters en The Blues Brothers, aan zijn zijde.
Financieel was er overigens weinig reden tot klagen. Met een budget van ongeveer 20 miljoen dollar bracht Dragnet wereldwijd meer dan 65 miljoen op, al bleef dat volgens Hanks waarschijnlijk onder de verwachtingen van de studio. Critici waren verdeeld en vonden vooral het verhaal rommelig.
Toch succes
Toch bewees het project hoe hardnekkig het merk was, want in de jaren daarna keerde Dragnet opnieuw terug op televisie, onder meer in 1989 en 2003. Ondanks het commerciële succes bleef het voor Hanks een herinnering aan een film die beter had kunnen werken.