Van €157.000 naar €285.000 in 6 jaar ‘dankzij’ de overheid

Een kijkje achter de schermen van een van mijn investeringen en wat nou de invloed van politieke beslissingen kan zijn. Ik kocht een appartement om te verhuren, dat mag niet meer, dus verkocht ik het weer. Bijna voor twee keer zoveel geld.

Je kunt geen nieuwssite openen of je komt wel een artikel tegen over de huizenmarkt, overbieden, rente, uitponden van verhuurders. Te veel inmenging van overheden werkt mijns inziens meestal averechts. Maar ik vind mezelf vooral niet zielig hoor. Iedereen heeft hier natuurlijk een andere mening over. Misschien ben jij wel op zoek naar een woning en kijk je totaal anders tegen dingen aan dan iemand die al een woning heeft of misschien zelfs een tweede woning bezit en verhuurt voor zijn pensioen. Logisch.

Appartement gekocht voor €157.000 en verkocht voor €285.000

Ik heb een appartement aangekocht in 2019, dat met de nieuwe manier van puntentellen niet meer verhuurd mag worden tegen een prijs die ook voor de verhuurder (in dit geval mijzelf) nog een klein beetje rendabel is. Verkocht bij leegkomen dus, ook prima.

Het betreft een appartement in Lelystad, in 2019 aangekocht voor 157.000 euro en eind 2025 verkocht voor 285.000 euro. Er zijn trouwens echt nog steeds best veel plekken in Nederland waar je voor een redelijke prijs een leuke woning kunt kopen. Ik hoor heel vaak om mij heen van mensen dat het onbetaalbaar is en dat er niks is, maar in mijn eigen werkgebied zie ik echt nog best veel ‘betaalbare’ woningen waar niet 40 tot 50 mensen op afkomen. Uiteraard niet hartje Amsterdam of Rotterdam, maar er zijn meer plekken om te wonen.

Wat te doen in een voortdurend veranderend fiscaal landschap?

Nu rest de vraag: wat te doen met de opbrengsten van het appartement? Doorstorten naar de BV, stukje hypotheek aflossen van mijn eigen woning, Bitcoin, goud, een vakantiewoning, een camper, wat te doen? Het voortdurende veranderende fiscale landschap in Nederland maakt investeringsbeslissingen niet altijd makkelijker. Het ene jaar lijkt een investering in box 3 nog aantrekkelijk, het jaar erop word je klemgezet met nieuwe maatregelen.

Aan de goudprijs te zien en de vorm van de grafiek valt daar misschien nu niks meer te halen, die grafiek schreeuwt correctie. Om je heen zie en hoor je veel over investeren in buitenlands vastgoed. Spanje en Dubai zijn erg populair en zelfs Bali hoor ik steeds vaker. Voor mij een beetje een ver-van-mijn-bedshow.

Hypotheek aflossen vind ik zonde en levert niet heel veel op met de rente die ik nu betaal à 0,95%. Ook geen optie dus. Een vakantiehuis hebben we al. Megaleuk voor eigen gebruik, herinneringen voor de kids en stuk verhuur om het allemaal te betalen. Ook hier geldt dat de overheid het bezit hiervan een dure hobby heeft gemaakt, helaas.

Conclusie: een camper

Ik denk dat het een camper wordt en dat we mooie nieuwe herinneringen gaan maken. (Niet helemaal eerlijk, want die camper hebben we net gekocht, een week voor het schrijven van dit artikel). Hoorde laatst iemand zeggen, en vond het wel een hele mooie, dat het maken van mooie herinneringen is als een soort dividendaandeel. Het terugdenken aan mooie momenten in het leven geeft je ieder keer weer dat mooie en fijne gevoel, en dat is veel mooier en belangrijker dan geld of een extra appartement. Einde.