Het sportdrama Marty Supreme met Timothée Chalamet is vanaf morgen landelijk op het witte doek te aanschouwen. De film, die nu al negen Oscar-nominaties op zak heeft en een recordopbrengst voor studio A24 genereerde, is losjes gebaseerd op het leven van de legendarische tafeltennisser Marty Reisman. Hoewel Chalamet in de rolprent een personage met de naam Marty Mauser vertolkt, is deze lichelijk gemodelleerd naar deze bekende ‘hustler’ uit het New Yorkse tafeltenniscircuit van de jaren vijftig. Wat is echt; wat is fictie? Je leest het hier.
In Marty Supreme volgen we Marty Mauser, die opgroeit in een Joods milieu in de Lower East Side van New York. Net als zijn echte inspiratiebron ontdekt hij de sport op negenjarige leeftijd. Voordat hij naam maakt aan de tafel, verdient hij de kost als schoenenverkoper. De basis voor zijn succes wordt gelegd in Lawrence’s Broadway Table Tennis Club, waar hij de kunst van het ‘hustlen’ perfectioneert door voor geld te spelen tegen onwetende tegenstanders. Deze achtergrond vormt de rode draad in de film, die de excentrieke cultuur van die tijd probeert te vangen.
Marty Supreme
De film neemt verschillende markante momenten over uit de autobiografie van Reisman, The Money Player. Zo is te zien hoe het personage optreedt als openingsact voor de Harlem Globetrotters en trucs uitvoert zoals het doormidden slaan van een sigaret met een tafeltennisbal. Ook de beruchte scène waarin Mauser per ongeluk een weddenschap van 500 dollar op zichzelf plaatst bij de voorzitter van de Amerikaanse tafeltennisbond (USTTA), in plaats van bij een bookmaker, is een rechtstreekse verwijzing naar de werkelijkheid. Reisman stond immers bekend om zijn flamboyante kleding en scherpe humor, wat hem de bijnaam “The Needle” opleverde.
Naast hun talent voor het spel deelden beide mannen een onstuitbare drang naar entertainment. Reisman bouwde een reputatie op als gokker die zijn inzet vaak verdubbelde en tegenstanders tot waanzin dreef. In de film wordt dit gedrag gespiegeld in de manier waarop Mauser zich door het nachtleven beweegt en speelt om briefjes van honderd dollar. Dit is een directe afspiegeling van de wijze waarop Reisman miljoenen dollars won en weer verloor door zijn gok- en zakeninstinct. Ook de rebelse houding tegenover de gevestigde orde komt uitgebreid aan bod; net als de echte Reisman wordt Mauser geschorst door de USTTA vanwege zijn onconventionele
gedrag.
En de liefde?
Mauser krijgt in de film een kind met Odessa A’zions personage Rachel Mizler en heeft een liefdesaffaire met de fictieve actrice Kay Stone, gespeeld door Gwyneth Paltrow. In werkelijkheid had Marty Reisman geen kinderen uit eerdere relaties en trouwde hij later met Yoshiko Reisman. Reismans echte liefdesleven was veel minder spectaculair en lag grotendeels buiten de media.
Chalamet’s transformatie
Om de gelijkenis zo authentiek mogelijk te maken, ging Timothée Chalamet tot het uiterste. Hij trainde gedurende een periode van bijna zeven jaar om de unieke speelstijl van Reisman onder de knie te krijgen, inclusief de beroemde “Atomic Blast” forehand. Deze slag was zo krachtig dat ballen snelheden tot 115 mijl per uur bereikten. De toewijding van de acteur werpt zijn vruchten af, want de internationale pers is inmiddels lyrisch over de vertolking. Zo noemt The Guardian de film ‘a smash’ in een ‘spectacular screwball ping-pong nightmare.’
Hoewel de film op sommige belangrijke punten afwijkt van de historische feiten – zo vond het bewuste WK in werkelijkheid plaats in Mumbai in plaats van Tokyo – en er door regisseur Josh Safdie op het gebied van romantiek en misdaad de nodige fictie is toegevoegd, blijft de essentie van de ‘Money Player’ overeind. Mauser wordt neergezet als de laatste der Mohikanen die vasthoudt aan het klassieke ‘hardbat’ spel en weigert mee te gaan in de technologische vernieuwing van het sponsrubber. Het is een rol die Reisman in het echte leven tot aan zijn dood in 2012 met trots vervulde.
Marty Supreme, met een huidige score van 8,1 op IMDb en 3,71 uit 5 op MovieMeter, is vanaf vandaag te zien in de Nederlandse bioscopen.
Over de auteur
