De verwachtingen voor Wuthering Heights waren voor MovieMeter-redacteur Lise Knipping ontzettend hoog. Zeker nadat ze de roman van Emily Brontë las. Toch moeten kijkers van de dramafilm met Jacob Elordi en Margot Robbie proberen het verhaal los te zien van het klassieke boek: “Regisseur Emerald Fennell kleurt flink buiten de lijntjes.”
Ik vind Wuthering Heights van Emily Brontë een geniaal meesterwerk. Nog niet lang geleden ben ik begonnen met het lezen van klassiekers, maar ik kan nu al zeggen dat het grimmige verhaal over de ingewikkelde relatie tussen twee tegenpolen uit 1847 hoog bovenaan staat (en daar waarschijnlijk even zal blijven). Toch heb ik spijt dat ik de roman heb gelezen. En dat is volledig de schuld van Emerald Fennell.
Een gevoel en een fantasie
De roman van Brontë las ik namelijk met het doel zo goed mogelijk voorbereid te zijn op Wuthering Heights. Een verkeerde keuze, want de steamy dramafilm lijkt in niets op de klassieker. Dat had de regisseur mij en vele anderen al voor gewaarschuwd. Wuthering Heights zou nooit een trouwe verfilming van het originele verhaal worden. Het is een gevoel. Een fantasie. En dat druipt er (letterlijk) aan alle kanten vanaf.
Waarom is dit erg?
Waar critici deze versie daardoor met de grond gelijk maken, probeer ik daar voorzichtiger in te zijn. Ja, Emerald Fennell had iemand van kleur moeten casten en Jacob Elordi – hoe goed hij zijn Heathcliff ook neerzet – opzij moeten schuiven. Ja, de helft van de essentiële elementen uit het boek ontbreekt. En ja, de film met Margot Robbie is véél te sexy om een verfilming van Wuthering Heights te zijn. Maar waarom is dat iets ergs?
Tussen de regels
Emerald Fennell kleurde flink buiten de lijntjes om haar versie van Wuthering Heights tot leven te brengen en waarom zouden we dat niet toejuichen? Het hoeft echt niet zo braaf te zijn. In de roman gebeurt er juist ontzettend veel tussen de regels door. Veel is open voor interpretatie en dat heeft Fennell goed begrepen. Waarom zou deze variant niet meer verlangen, fantasie of seks mogen bevatten?
Zie de film los van het boek
Wil je optimaal genieten van Wuthering Heights, dan moet je de film echt los zien van het boek. De beschuldigingen dat Fennell het verhaal van Brontë helemaal niet goed heeft begrepen, vind ik juist ongegrond. De regisseur heeft de essentie van de klassieker duidelijk door en weet dat ook te vangen met deze meeslepende variant. De onuitstaanbare personages, de complexe relaties en het grimmige landschap van Brontë gaan prima samen met de extravagante kostuums, de kleurrijke sets en de schaamteloze passie van Fennell.
Wuthering Heights is te zien in de bioscoop.
Over de auteur
