Platoon is een rauwe Vietnamklassieker van Oliver Stone over moreel verval en oorlogswreedheid.
Toen Apocalypse Now in 1979 verscheen, dachten velen dat het genre zijn hoogtepunt had bereikt. Maar zeven jaar later bracht Oliver Stone met Platoon een rauwe tegenreactie die insloeg als een mokerslag. De film won meerdere Oscars, waaronder die voor Beste Film en Beste Regisseur. Stone baseerde het scenario deels op zijn eigen ervaringen als soldaat in Vietnam.
Een moreel slagveld
De film volgt de achttienjarige Chris Taylor (Charlie Sheen), die zijn studie opgeeft om te vechten in Vietnam. Wat hij daar aantreft, is geen heldhaftige strijd, maar een uitzichtloze confrontatie vol wantrouwen, uitputting en moreel verval. Binnen zijn peloton wordt hij geconfronteerd met twee sergeanten die symbool staan voor het morele conflict: de compassievolle Elias (Willem Dafoe) en de meedogenloze Barnes (Tom Berenger). Wanneer Elias onder verdachte omstandigheden om het leven komt, raakt Chris verstrikt in een innerlijke oorlog die net zo vernietigend is als de strijd om hem heen.
De kracht van Platoon schuilt in de manier waarop Stone de waanzin van oorlog verbeeldt. Geen heroïek, geen grote overwinning, maar verlies van menselijkheid staat centraal. Dat maakt het nog altijd een confronterende kijkervaring. De jungle is geen decor, maar een allesverslindende entiteit waarin de grenzen tussen vriend en vijand vervagen.
Oorlog zonder helden
Platoon blijft overeind door zijn compromisloze benadering. De film toont dat oorlog niet slechts fysieke schade aanricht, maar ook morele en psychologische littekens achterlaat die niet verdwijnen met het tekenen van een wapenstilstand. Sinds 1 januari 2026 is de film weer te streamen op Amazons’ Prime Video.
Over de auteur
