Naast dat je op Netflix menig live action-film vindt, tref je er zo nu en dan ook een animatiefilm aan. Deze titels variëren van cgi tot een echt fijngetekende stijl. En ook in de laatste categorie bestaan er pareltjes. Hier drie goed beoordeelde minder goed bekeken films die je eens een kans zou kunnen geven.
Waarom zijn Ghibli films oneindig fraaier en stijlvoller dan Westerse mainstreamaninmatie? En hebben ze veel meer persoonlijkheid? Misschien wel omdat ze meer auteursfilm zijn. Misschien verbeeld ik me het maar een Takahata is echt anders dan een Miyazaki denk ik met mijn zeer beperkte hoeveelheid films die ik van ze zag. Takahata is een beetje de Andersen als Miyazaki Grimm is, Miyazaki is speelser en heeft een maffere fantasie. Takahata was filosofischer en had een iets zwaarmoediger aard. Maar misschien wordt deze conclusie keihard afgestraft als ik meer ga zien. Voor het gemiddelde kind is 137 minuten misschien lang, maar ik heb deze film zeer graag bekeken. – starbright boy
Aandoenlijk door zijn soberheid en uitdrukkinskracht. De onbeschrijfelijke pijn bij het verlies van een kind, het harde besef, de herinneringen aan de vele heuglijke momenten, misschien toen zo gewoon, nu o zo belangrijk, de twijfels en de onmacht, de versmachtende laatste boodschap… Alles treffend in beeld gebracht in een prachtige animatiefilm. – Movsin
3.67 (180)
Ernest, een grote beer die verkouden is en honger heeft, zoekt in het vuilnis naar wat voedsel. Net op het moment dat hij iets in zijn mond wil stoppen hoort hij iemand roepen: “Stop!” De kleine muis die hij op wil eten zegt: “Als je me niet op eet geef ik alles wat je wil.” Dit is het moment waarop de muis Célestine, die haar eigen hachje probeert te redden, het leven van Ernest op zijn kop zet. Uit deze ongelukkige ontmoeting groeit een vriendschap tussen de wereld van de beer (de bovenwereld) en die van de muis (de onderwereld). Uiteindelijk zullen Ernest en Célestine alle vooroordelen overwinnen.
Geregisseerd door: Stéphane Aubier, Vincent Patar en Benjamin Renner
Met onder meer:
Lambert Wilson, Pauline Brunner en Anne-Marie Loop
Ernest, een grote beer die verkouden is en honger heeft, zoekt in het vuilnis naar wat voedsel. Net op het moment dat hij iets in zijn mond wil stoppen hoort hij iemand roepen: “Stop!” De kleine muis die hij op wil eten zegt: “Als je me niet op eet geef ik alles wat je wil.” Dit is het moment waarop de muis Célestine, die haar eigen hachje probeert te redden, het leven van Ernest op zijn kop zet. Uit deze ongelukkige ontmoeting groeit een vriendschap tussen de wereld van de beer (de bovenwereld) en die van de muis (de onderwereld). Uiteindelijk zullen Ernest en Célestine alle vooroordelen overwinnen.
Fijn! Fijn! Zeer leuke animatiefilm over de vriendschap tussen een beer en een muis. Twee dierenvrienden die in de animatiefilm elkaars tegenpolen en dus natuurlijke vijanden zijn. Vooroordelen en discriminatie steken de kop op en bevat bij deze ook een flinke moraal. Technisch een animatiefilm waar ik wel van hou met zijn zachte pastelkleuren en mooie tekenstijl van personages en huisjes in de stad. Mooi ook die wereld onder en boven de grond waar beide groepen gescheiden leven van elkaar, maar toch met elkaar verbonden zijn. De mooie ingetogen muziek en stemmen maken het helemaal af. Geschikt voor de jongsten onder ons, maar ook een aanrader voor volwassenen. – Fisico
Over de auteur
