
Animal Kingdom is zojuist verschenen op Netflix met zes seizoenen aan spanning en sensatie.
Het verhaal draait om de Cody familie en om de manier waarop oma/moeder Smurf haar zoons strak aanstuurt. De onderlinge verhoudingen voelen vaak ongemakkelijk en soms beklemmend. Tegelijk merk ik dat juist dat element ervoor zorgt dat je blijft kijken. Het voelt op momenten wat soapy, maar net als bij bijvoorbeeld Landman stoort het soapy-element mij niet.
Direct in de wereld gezogen
Wat mij opvalt is hoe snel het eerste seizoen op gang komt. Binnen een paar afleveringen zit je al midden in de dynamiek van de familie en hun manier van leven. Veel kijkers omschrijven het eerste seizoen online als “een sterke en meeslepende start die je meteen pakt” en dat herken ik wel. De spanningen worden snel opgebouwd en blijven daarna constant aanwezig.
Neefje en ‘hoofdrolspeler’ J blijft in het begin wat op de achtergrond, maar dat past bij zijn positie in de familie. Juist doordat hij observeert, kijk je als kijker ook mee en leer je de wereld stap voor stap kennen.
Sterk begin dat uitnodigt tot doorpakken
Na een paar afleveringen voelt het alsof ik hier nog veel meer van wil zien. Aangezien er maar liefst 75 afleveringen zijn, heb ik nog heel wat te kijken! Animal Kingdom heeft op IMDb een score van 8,2!