Na A Complete Unknown (2024) over Bob Dylan kwam afgelopen najaar het biografische drama Springsteen: Deliver me from Nowhere (2025) uit, over het ontstaan van ‘The Boss’ zijn uiterst persoonlijke album Nebraska. De eerste reacties waren een stuk gematigder dan die op de film met Timothée Chalamet, maar wie de muziek van Springsteen een warm hart toedraagt zal ongetwijfeld nog altijd benieuwd zijn.
Andere richting
Deliver me from Nowhere begint op het moment dat Bruce Springsteen een aantal van zijn grootste successen al achter zich heeft liggen. Het album The River (1980), waarvan het gelijknamige nummer Springsteens doorbraak in Nederland markeerde, had de opmaat kunnen zijn naar meer van hetzelfde. De rockzanger koos echter voor een rauwe akoestische setlijst. Het verhaal van die opnameperiode staat centraal in de film.
Uiteenlopende kritieken
The Bear (2022– )-ster Jeremy Allen White kreeg toestemming van ‘The Boss’ zelf om in de huid van de geroutineerde artiest te kruipen, en de reacties op zijn optreden (en dat van co-ster Jeremy Strong) waren goedkeurend. Over de focus en invulling van de biopic liepen de meningen meer uiteen, al is de gemiddelde publiekswaardering op recensieplatform Rotten Tomatoes prima (28 procent). Regisseur Scott Cooper maakte eerder The Pale Blue Eye (2022) voor Netflix.
Heb je Springsteen: Deliver me from Nowhere gemist in de bioscoop? Vanaf 23 januari kun je op Disney+ terecht om de film een kans te geven.
Beeld: Still ‘Springsteen: Deliver Me From Nowhere’ via Filmdepot/20th Century Studios
Over de auteur
