Sciencefiction is vaak actie, maar soms puur filosofisch. De stijlvolle thriller Gattaca uit 1997 is zo’n pareltje dat je aan het denken zet over onze genetische toekomst. Het is een van de jaren 90-films die ik een keer in de zoveel tijd terugkijk.
In Gattaca wordt de waarde van mensen bepaald door hun DNA. Vincent Freeman droomt van een ruimtereis, maar is geboren met een hartafwijking. Om toch astronaut te worden, neemt hij de identiteit aan van een genetisch perfecte, maar verlamde man.
Indrukwekkende sterrencast
Het regiedebuut komt van Andrew Niccol, die een kille toekomst schiep. De hoofdrol is voor Ethan Hawke als de vastberaden Vincent. Hij wordt bijgestaan door Uma Thurman als collega Irene en Jude Law als de man die zijn DNA uitleent.
De film wordt geprezen om het intelligente script en de sfeer. Op IMDb krijgt de film een sterke score van een 7,7. Ook op Rotten Tomatoes zijn de recensies positief met een mooie Tomatometer-score van 82%.
Geen volle zalen
Ondanks de lovende kritieken wist de film het grote publiek destijds niet te vinden. Met een productiebudget van 36 miljoen dollar en een wereldwijde opbrengst van circa 12,5 miljoen dollar, schreef de studio rode cijfers direct na de release. Het geeft al aan dat jij de film mogelijk nog niet gezien hebt.
De sciencefictionthriller duurt 106 minuten en valt in de categorie voor 12 jaar en ouder. Wie deze stijlvolle klassieker wil herontdekken, kan Gattaca nu huren via de streamingdiensten Me Jane en Pathé Thuis.
En wat vind ik van Gattaca?
Vergeet exploderende robots. Gattaca is de ultieme, stijlvolle ‘denk-film’. Juist omdat dit scenario van genetische discriminatie akelig dicht bij de werkelijkheid ligt, blijft de film mij boeien. Een tijdloos meesterwerkje over de onoverwinnelijke menselijke wil dat bij elke kijkbeurt weer indruk op me maakt. Ik raad hem je direct aan.
Over de auteur
