Regie: Joost Van Den Bosch, Erik Verkerk | Scenario: Burny Bos | Cast (stemmen): André van Duin (verteller) | Speelduur: 59 minuten | Jaar: 2024
Het filmaanbod voor twee- tot vierjarigen is nog steeds niet heel groot. De grote blockbusters van Disney en Pixar hebben immers doorgaans een duur van 90 minuten of langer. Zij mikken ook qua complexiteit op kinderen vanaf zes jaar. Ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) adviseert voor de allerkleinsten maximum een uur schermtijd per dag. Dikkie Dik 2: een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik komt dus als geroepen als film voor alle leeftijden. Maar is hij wel even leuk als Dikkie Dik en de Verdwenen Knuffel?
Dikkie Dik 2 begint niet bepaald ‘in medias res’. Net zoals in de vorige film leren we eerst zijn omgeving en gewoontes kennen. Dwarrelende blaadjes in de wind, een dutje op de strijkplank. Kortom: het leven zoals het is vanuit een huiskattenperspectief. Met een dosis ASMR. Toegegeven, tussen het flitsende montagegeweld van populaire kinderseries als Paw Patrol en Kit en Sam: Dierendetectives is dat een verademing.
De eerste uitgave van de gelijknamige Nederlandse kinderboekjes dateert dan ook van 1983. En de film eerbiedigt die sfeer: lege duinen met sneeuw en een trager tempo van lang vervlogen tijden. Net zoals in de liedjes van Juf Roos hangt er een zweem plattelandsnostalgie over de film. Vroeger was alles eenvoudiger en speelde het leven zich vaker buiten af.
Dikkie Dik 2: een Nieuwe Vriend voor Dikkie Dik is nooit hilarisch maar hier en daar ontsnapt er wel een gniffel. De tekenaars hebben duidelijk vooraf alle kleine en grappige kattenbewegingen geobserveerd. Er zijn vaak weinig woorden nodig. Bovendien creëert de vertelstem dezelfde interactie als bij een voorlezer van een boek. “Zie je Dikkie Dik? Roep dan maar heel hard!”
Alleen mag het avontuur wel iets meer zijn. Dikkie Dik en de Verdwenen Knuffel was een mini-epos met een duidelijk doel. Het tempo lag nog steeds laag, maar de dieren doorkruisten verschillende landschappen op zoek naar de knuffel. In deze tweede film werd het verhaal van het prentenboekje echter onvoldoende aangedikt om een uur te vullen. De diertjes blijven hangen in de sneeuwduinen en experimenteren met een slee. Als streamingfilm kan dat werken maar in de bioscoop verwacht de kijker toch net iets meer gericht avontuur.
Wel mooi is de aarzeling waarmee de poezen hun nieuwe vriend Blaf omarmen. Zonder veel woorden zien we alle fases van een voorzichtige en onverwachte nieuwe vriendschap. Van observeren vanuit de verte tot de misverstanden in de communicatie. Van wantrouwen tegenover hun nieuwe grote vriend tot een moment van gedeeld plezier. Op dat vlak kunnen de grote mensen zeker iets leren van deze naïeve diertjes.
Dikkie Dik 2: een nieuwe vriend voor Dikkie Dik is te zien bij Videoland.
Over de auteur
