
Regie: Brett Haley | Scenario: Yulin Kuang, Amos Vernon, Nunzio Randazzo | Cast: Emily Bader (Poppy), Tom Blyth (Alex), Sarah Catherine Hook (Sarah), Lucien Laviscount (Trey), Miles Heizer (David), Jameela Jamil (Swapna), Tommy Do (Nam), Lukas Gage (Buck), Alice Lee (Rachel), Molly Shannon (Wanda) e.a. | Speelduur: 117 minuten | Jaar: 2026
Met People We Meet On Vacation krijgt het gelijknamige populaire boek van romkomkoningin Emily Henry een verfilming door mensen die precies begrijpen waarom het bronmateriaal zo geliefd is. Deze romantische komedie weet dat het genre staat of valt met de vraag of de kijker kan meeleven met de hoofdpersonages, en de film heeft daar precies de juiste spelers voor. Het resultaat is een film die je moeiteloos meeneemt naar zonovergoten bestemmingen en je voor even laat vergeten dat je zelf waarschijnlijk met een dekentje op de bank het koude winterweer mijdt.
Het uitgangspunt is eenvoudig maar effectief. Poppy en Alex leren elkaar kennen wanneer hij haar een lift geeft richting het stadje waar hun beider ouders wonen. Wat een praktische oplossing had moeten zijn, loopt uit op een onverwachte overnachting in dezelfde hotelkamer. Ze komen erachter dat ze verrassend goed met elkaar kunnen opschieten. Dat leidt tot een traditie: elk jaar samen op vakantie, weg van het gewone leven, op een plek waar niemand hen kent en waar ze een andere versie van zichzelf kunnen zijn. Dat gevoel van mogelijkheden en ontsnapping werkt aanstekelijk.
De hoofdrollen worden met zichtbaar plezier vertolkt door Emily Bader en Tom Blyth. Bader zet Poppy neer als een wervelwind van enthousiasme en energie. Haar springerigheid schurkt tegen het irritante aan, maar dankzij haar oprechte uitstraling blijft ze sympathiek. Je gelooft haar verlangen naar meer, naar avontuur. Blyth vormt een mooi tegenwicht als Alex: rustig, serieus en wat verlegen, maar ook zorgzaam en loyaal. Samen hebben ze een natuurlijke chemie die nooit geforceerd aanvoelt. Je hoopt dan ook oprecht dat de twee hun problemen zullen overwinnen.
De film maakt goed gebruik van het van vakantievrienden tot vakantieliefde-plot. Vanaf het begin is duidelijk dat er iets is gebeurd wat hun relatie heeft veranderd. Door middel van verschillende vakanties uit het verleden ontvouwt zich langzaam hoe Poppy en Alex op dit punt zijn beland. Dit wordt afgewisseld met het heden, waarin ze elkaar weer treffen op een bruiloft. Die structuur houdt het tempo erin en zorgt voor overtuigende diepgang in zowel hun relatie als hun personages.
Het centrale conflict draait om miscommunicatie, iets wat vaak een valkuil blijkt te zijn in romantische komedies. Als kijker wil je dan al snel tegen het scherm schreeuwen dat ze gewoon eens met elkaar moeten praten. People We Meet On Vacation weet dit echter verrassend goed te ondervangen. Omdat de vriendschap tussen Poppy en Alex oprecht sterk is en ze beiden andere relaties hebben gehad, voelt hun terughoudendheid logisch. Hun gevoelens uitspreken betekent ook iets op het spel zetten wat al werkt. Die nuance maakt hun worsteling geloofwaardig en herkenbaar.
De film ondersteunt het verhaal met catchy popsongs. De felle kleuren en zonnige beelden versterken de vakantiesfeer en geven de film een warme uitstraling. De combinatie van romantiek, escapisme en oprechte emoties zorgt ervoor dat People We Meet On Vacation precies levert wat je verwacht van een romantische komedie. Het is een zeldzaam geslaagde boekverfilming waarvan je hoopt dat er meer volgen. Het goede nieuws is dat er nog een flink aantal andere Emily Henry-verfilmingen op stapel staat. Het is dus vooral hopen dat die net zo succesvol zijn als deze eerste poging.
People We Meet On Vacation is te zien bij Netflix.