Regie: Boris Paval Conen, Rosa Kreulen | Scenario: Boris Paval Conen, Rosa Kreulen | Cast: Adanna Unigwe (Alima), Romy Gevers (Bobje), Jip van den Dool (John), Meral Polat (Nanda), Redouan Azmi (Gideon), e.a. | Speelduur: 70 minuten | Jaar: 2026
Bij de jaarlijkse nieuwe oogst aan Telefilms van de NPO staan steeds jong talent en oude rotten achter de camera voor zes verfrissende films. Via verschillende genres tonen ze hun eigen perspectieven op wat er zoal speelt in de Nederlandse samenleving. In 2026 trapt Please Try Again Later af, een verrassende dramafilm over de Amsterdamse jeugd. Een onheilspellende zonnestorm zet meerdere jongeren oog-in-oog met hun eigen angsten, die al gauw hun tienerperikelen overstijgen. Hoe kan je leven zonder zeker te zijn of de morgen wel komt?
Het leven van de Amsterdamse jeugd gaat niet altijd over rozen. Wel over verzonnen studiepunten, ketaminefeesten en bijna-doodervaringen. De studente Bobje studeert al een hele tijd niet meer, maar heeft haar vrienden voorgehouden dat ze op wereldreis gaat. Een stage in Colombia lonkt, ze lijkt haar leven helemaal op een rijtje te hebben. Wat er zal gebeuren wanneer haar vrienden achter haar bedrog komen, wil ze liever niet weten. Deze rampnacht kan voor haar evengoed het eind der tijden betekenen.
Naast Bobjes verhaal volgen we de hectische avond van ambulancezuster Alima. Voor het eerst zit zij zonder begeleiding achter het stuur, maar meteen gaat het al mis. Haar collega’s zijn bezorgd om haar, maar Alima laat hen nauwelijks helpen. Liever zet ze door tijdens de nacht van de zonnestorm, een bijzonder natuurfenomeen met een gevaarlijk randje. Stroomstoringen, defecte satellieten en het wegvallen van vitale infrastructuur zetten niet alleen de hulpdiensten, maar de hele stad op scherp.
Terwijl Bobje leeft in een leugen, blijft Alima doorvechten zonder stil te staan bij zichzelf. Ondanks dat hun verhalen ver van elkaar starten, tonen de levens van de twee jonge vrouwen opvallende overeenkomsten. Allebei worstelen ze met de richting die hun leven heeft genomen. De onheilspellende zonnestorm is op deze manier niet alleen een plotinstrument om een wilde nacht nog verder te laten escaleren. Ook biedt het een interessante metafoor voor een onzekere toekomst, waar elke jongere in de wereld mee wordt geconfronteerd.
In het verhaal domineert het fatalisme. Als alles toch kapot moet, dan gaan we maar samen naar de getver. Blik op oneindig, en pakken wat je pakken kan. Het is een houding, die makkelijk aan te nemen is wanneer een onomkeerbare catastrofe zich voltrekt. Toch weigeren de makers van Please Try Again Later zich daarbij neer te leggen. Hoe moeilijk dat ook is, verandert de grimmige film met het verstrijken van de nacht in een verhaal over doorzetten, nooit opgeven. Hoe donker Amsterdam ook mag zijn tijdens een schijnbaar uitzichtloze black-out.
Please Try Again Later zet de toon voor een betrokken en doordachte reeks Telefilms. Dit programma voor Nederlandse televisiefilms is een vingeroefening voor grotere projecten, en ook hier blijkt dat. Het concept is sterk, maar de uitwerking van personages en dialogen verdient meer verfijning. Vaak voelt het alsof je naar een kortfilm zit te kijken, die met neonverlichte feestjes en gestolen scooters het verhaal tot in de late uurtjes laat duren. De ambulance van Alima blijft maar rijden, op zoek naar nieuwe mensen om te redden.
Voornamelijk verdient Please Try Again Later lof als een verkenner voor het genre van de Nederlandse klimaatfictie. Er springen weinig voorgangers in het oog, mogelijk de serie Als de Dijken Breken? Of toch De Storm over de watersnoodramp? Als klein landje over zeepijl, zou Nederland aan onze collectieve toekomst meer aandacht en filmbudget moeten besteden. Hoe die toekomst eruitziet, weet niemand. Maar dat we er samen voor moeten vechten, laat Please Try Again Later als geen ander zien.
Please Try Again Later is te zien bij NPO Start.
Over de auteur
