Regisseur Ric Roman Waugh, die eerder succes boekte met harde actiefilms zoals Angel Has Fallen, keert terug naar de apocalyptische wereld die hij in 2020 opzette. Na de grote populariteit van het origineel staan Gerard Butler en Morena Baccarin opnieuw voor grote uitdagingen in Greenland: Migration. Maar moet je naar de film in de bioscoop?
In dit nieuwe deel hebben John Garrity en zijn gezin de veiligheid van hun bunker in Groenland noodgedwongen verlaten. Ze moeten een levensgevaarlijke tocht maken door een bevroren Europa om een nieuw en veilig bestaan op te bouwen. Op Rotten Tomatoes scoort de film op het moment van schrijven een Tomatometer-score van 54 procent.
Kleine overwinning
Bilge Ebiri van New York Magazine/Vulture is gematigd positief over de emotionele kern van de film. Hij stelt dat de film zelden werkt als een geslaagde rampenfilm, zeker vergeleken met het origineel, maar “we geven uiteindelijk wel om deze personages, wat voelt als een soort kleine overwinning.”
Alonso Duralde schrijft voor The Film Verdict dat de focus van de makers wellicht verkeerd ligt. De film lijkt volgens hem “meer geïnteresseerd in het beschouwen van het lot van de mensheid dan in het creëren van coherente actiescènes.” Hij vraagt zich hardop af of dit daadwerkelijk de bedoeling was.
Immense kracht
Robert Daniels is in zijn recensie voor de New York Times redelijk te spreken over de impact van de film. Hoewel het vlotte plot van dit vervolg de bekende post-apocalyptische momenten raakt, vindt hij dat regisseur Waugh deze elementen “met immense kracht” op het scherm weet te toveren.
Peter Sobczynski van RogerEbert.com is een stuk minder vergevingsgezind in zijn oordeel en geeft een onvoldoende. Hij vindt dat de film grotendeels faalt en omschrijft het eindresultaat pijnlijk als “een werk van 60 miljoen dollar aan ongeïnspireerde fanfictie”, wat duidt op een gebrek aan creativiteit.
Sentimentele post-apocalyps
Jacob Oller van AV Club heeft een teleurgestelde conclusie over de franchise. Hij stelt dat de film, die vijf jaar heeft liggen sudderen, inmiddels is “verzuurd tot een sentimentele post-apocalyps”, in plaats van de slimme rampenfilm die het ooit was.
Over de auteur
