‘Als we een glas wijn inschenken, stellen we elkaar déze vragen’: Ellie Lust over haar relatiegeheim na 25 jaar

Toen Ellie en Boukje elkaar leerden kennen, was Ellie nog ‘gewoon’ wijkagent in Amsterdam. Inmiddels is ze een bekende tv-persoonlijkheid, maar thuis is ze nog precies dezelfde vrouw. “Dat is fijn, maar ik ben als mens niet per se anders dan jaren geleden,” vertelt Ellie over die verandering. “De buitenwereld verandert, omdat je een bekend gezicht wordt. Veel mensen spreken me aan, willen een foto. Dat doe ik overigens altijd. Mensen zijn heel lief voor me. Ik zeg altijd: ‘Doe maar gewoon’. Mijn vader was melkboer, mijn moeder huisvrouw. Ik ben slechts een stukje van de radar. Zonder de hele ploeg komt er geen programma, dus iedereen in het team is even belangrijk. Ik ben daarin heel nuchter.”

Allergisch voor oppervlakkigheid

Die nuchterheid is haar wapen in de soms vluchtige televisiewereld. Ellie noemt zichzelf “een mens van de binnenkant” en dat botst weleens met de glitter en glamour. Hoe ze zich staande houdt? “Door dicht bij mezelf te blijven. Dat betekent dat ik zoveel mogelijk die buitenkant mijd en niet naar allerlei premières of gala’s ga waar de buitenkant vooral een rol speelt. Tenzij het nodig is of ergens goed voor is. Het medialandschap kan grimmig en lelijk zijn, maar gelukkig is het dat voor een belangrijk deel niet. Anders had ik daar niet in kunnen functioneren. Ik heb alleen niet zo veel met oppervlakkig socializen. Ik houd ervan als een gesprek ergens over gaat en je de diepte in kan.”

Het ‘APK-gesprek’ bij een glas wijn

Ellie en Boukje hebben allebei hun eigen leven en ritme, waardoor ze soms langs elkaar heen leven. Om te voorkomen dat ze uit elkaar groeien, hebben ze een belangrijk ritueel. “Door oprecht aandachtvol te zijn naar elkaar,” legt Ellie uit. “Als we een glas wijn inschenken en proosten, dan stellen we elkaar regelmatig vragen als: ‘Hoe gaat het met je? Is onze relatie nog goed zo? Zou je iets anders willen? Zien we elkaar genoeg?’ Dat soort gesprekken zijn fijn, want als je je levens gedeeltelijk niet samen kunt leven, dan kun je ook uit elkaar groeien.”

Gelukkig zit het met de basis wel goed. “Over ons hoef je je overigens geen zorgen te maken, want we zorgen er altijd voor dat we genoeg weekenden samen zijn, mooi uit eten gaan, met vrienden afspreken en we ons altijd kunnen verheugen op een leuke vakantie, maar dan wel met Loetje.”

‘You have to earn your way out’

Toch is 25 jaar samen zijn geen rechte lijn omhoog. Ellie is daar realistisch in. “Waar gaat het 25 jaar alleen maar goed hè? Je komt in een relatie altijd weleens op het punt dat je je afvraagt: wil ik dit nog? Klopt het nog? Als je jezelf de vraag stelt hoe het zou zijn zonder de ander en je wilt daar niet aan denken, dan heb je het antwoord al.”

Ellie haalt daarbij een wijsheid aan van een bekende tv-psycholoog. “Dr. Phil zegt altijd: ‘You have to earn your way out.’ Dus je hebt het recht om te gaan, maar vraag jezelf af of je er alles aan gedaan hebt. Dat is eerlijk, voor allebei. Ergens samen doorheen gaan kan ook iets moois brengen. En als het echt niet goed meer is, dan mag je er natuurlijk mee stoppen.”

‘We weten wat we aan elkaar hebben in tijden van nood en dus kijken we er met liefde op terug.’

Samen door het vuur

Dat ze er alles aan doen, bleek wel in de beginjaren van hun huwelijk. Boukje kreeg borstkanker, een loodzware test voor het prille echtpaar. “We waren nog maar net negen maanden getrouwd en kenden elkaar vijf jaar,” blikt Ellie terug. “Hoe gek ook, we kijken terug op een hele mooie tijd samen. We weten wat we aan elkaar hebben in tijden van nood en dus kijken we er met liefde op terug. Ook omdat het goed mocht komen met Boukje. Wij zullen altijd voor elkaar door het vuur gaan. For better or worse, in sickness and in health.”

Volgend jaar wordt Ellie zestig, maar grote wensenlijstjes heeft ze niet meer. De essentie van het leven is haar inmiddels wel duidelijk. “Ik heb niet zo’n grote bucketlist. Gezond blijven is het allerbelangrijkste, want ik heb ook gezien wat niet gezond zijn met mensen doet. Dan heb je werkelijk maar één zorg en dat is daar doorheen komen. Voor mij zijn mensen van wie ik houd het allerbelangrijkste,” besluit ze liefdevol. “Mijn geluk zit niet in spullen. Mijn geluk zit in herinneringen, ervaringen en een fijne tijd met mijn geliefden.”