Proces van aanvaarding
Na zijn laatste medische afspraak verstreek meer dan een maand, waarin hij sprak over een fase van beslissing en aanvaarding. De renner gaf aan dat de steun van zijn naasten hem hielp om de situatie te plaatsen, al benadrukte hij dat het emotioneel zwaar blijft.
Hij vertelde dat hij dankzij zijn vrouw, familie en ploeg het al deels een plek kon geven. Toch blijft de communicatie over zijn toestand naar buiten toe een moeilijke stap. Op zijn leeftijd je pensioen aankondigen, dat is zware kost.
Oorzaak en gevolgen
De fysieke en mentale impact omschreef hij als littekens die blijvend zijn. Over de aanleiding van zijn medische problemen concludeerde hij na uitgebreid opzoekwerk dat het vooral brute pech moet zijn geweest.
Hij stelde dat één ding zeker geen rol speelde. “Met mijn fietspositie heeft het niets te maken”, klinkt het in Het Laatste Nieuws. “Want echt ‘aero’, waardoor ik die liesslagader volledig dichtknijp, heb ik in mijn carrière nooit uren aan een stuk gezeten op een fiets.”
De voorbije dagen kreeg hij veel steunbetuigingen via sociale media. Bekende collega’s deelden berichten en beelden om hem een hart onder de riem te steken. Iserbyt noemde die reacties hartverwarmend.
Over de auteur
