Het volledige interview lees je in het januarinummer van Beau Monde. Vanaf donderdag in de winkel, of nu verkrijgbaar via Tijdschrift.land!
In een wereld waar concurrentie vaak op de loer ligt, vormen deze drie een verfrissende uitzondering. Ze gunnen elkaar het licht in de ogen en dat stralen ze ook uit. Maar hoe is die hechte band eigenlijk ontstaan?
Sparren met Hélène (en niet met Linda)
Voor Noa was Hélène al een bekend gezicht voordat ze zelf doorbrak. “Als kind had ik al een passie voor sport. Destijds waren er maar een paar vrouwelijke sportjournalisten, onder wie zij, dus ze was zeker een voorbeeld,” vertelt Noa.
Toch wil Hélène niets weten van de titel ‘mentor’. “De media hebben ervan gemaakt dat ik Noa’s mentor ben. Dat is niet zo. Je werkt samen en dan help je elkaar.”
Opvallend is dat Noa voor zakelijk advies niet aanklopt bij haar beroemde moeder Linda de Mol of oom John. “Ik krijg vaak de vraag wat ik van mijn moeder heb geleerd, maar zij heeft mij, werktechnisch, juist erg losgelaten,” legt Noa uit. “Omdat ik uit een televisiefamilie kom, denken mensen dat gesprekken in mijn familie veel over de tv-wereld gaan, maar dat is niet zo. John, bijvoorbeeld, is gewoon mijn oom. Met hem doe ik dan ook geen zakelijke dingen zoals contractonderhandelingen. En mijn moeder is gewoon een trotse moeder. Op werkvlak spar ik veel meer met Hélène.”
Geen concurrentie
Ook politiek verslaggeefster Merel Ek voelt zich helemaal thuis in het trio. Ze leerde de anderen kennen tijdens De Oranjezomer in 2023. “Het concurrentiegevoel is er bij ons ook totáál niet. Volgens mij is dat niet altijd zo in dit wereldje. Wij zouden theoretisch elkaars tv-tijd kunnen invullen, maar in plaats van dat we aan elkaars stoelpoten zagen, helpen we elkaar en proberen we elkaar beter te maken.”
Hélène vult aan: “Als je in hetzelfde vakgebied zit, kun je fijn levellen met elkaar.”
De ‘bananen-truc’ van zwangere Merel
Dat de vriendschap verder gaat dan de tv-studio, bleek wel toen Merel vorig jaar in verwachting was. Ze wist het pas net toen het Televizier-Ring Gala plaatsvond, maar haar vriendinnen hadden het direct door.
“Dat ik zwanger was, hoorden Hélène en Noa als een van de eersten,” vertelt Merel. “We gingen samen naar het Televizier-Ring Gala en ik wist het toen net een week. Ik won een award, maar heb de hele avond alcoholvrije drankjes gedronken.” Noa lachend: “Wij hadden het daardoor meteen door!” Hélène doet er nog een schepje bovenop: “Ze zat me ook een partij obsessief bananen naar binnen te werken tijdens dat gala!”
Met beide benen op de grond (dankzij John)
Ondanks de prijzenregen – ze hebben inmiddels allemaal een Televizier-prijs op zak – blijven de dames nuchter. Merel heeft zelfs een tegeltje in huis met de tekst: ‘In ons huis lopen wij niet naast onze schoenen’. “Je vroeg mij net waar ik mijn Televizier-Ring bewaar: nou die staat achter dat tegeltje, als een soort boodschap.”
Ook Noa kreeg een wijze, ontnuchterende les van haar oom. “Als je door zo’n award gaat denken: nu kan ik écht wat, gaat het volgens mij fout. Mijn award bewaar ik in mijn boekenkast, als boekensteun. Nadat ik die prijs had gewonnen, kreeg ik een appje van mijn oom John. Hij zei: ‘Geniet van vanavond, maar morgen weer met twee beentjes op de grond.'” Merel herkent dat direct: “Ik heb eenzelfde soort appje van hem gekregen!”
Hélène bewaart haar Ring op een emotionele plek: naast de foto van haar overleden vader. “Mijn vader had niets met opsmuk en zou gezegd hebben: ‘Gefeliciteerd, maar je twee zussen zijn er ook nog en nu gauw weer door.’ Ik heb zijn foto expres naast die prijs gezet om hem een beetje te plagen.”
Het is duidelijk: deze dames zijn here to stay, maar wel gewoon met beide benen op de Hollandse grond.