Een paar weken geleden schreef ik vol enthousiasme over de nieuwe ERE-regeling: geld verdienen terwijl je je auto oplaadt. Ik besloot de daad bij het woord te voegen en mijn installatie ‘proof’ te maken. Spoiler alert: ik ben nu 420 euro lichter en nog geen cent rijker. Leer van mijn fouten.
In mijn vorige artikel rekende ik het je voor: honderden euro’s per jaar vangen van de grote oliebedrijven omdat jij je auto thuis aan de groene stroom hangt. Het klonk te mooi om waar te zijn, en voor mij bleek dat ook even zo te zijn. Niet omdat de regeling niet bestaat, maar omdat ik struikelde over een bureaucratische drempel.
De investering: een geijkte misser
Mijn eigen Wallbox Pro is een fijn apparaat met uitzonderlijk veel functies, maar hij mist één ding: een ingebouwde MID-meter. Dat is zo’n geijkte meter die officieel bewijst hoeveel stroom er exact in je accu verdwijnt. Zonder die meter geen certificaten, en zonder certificaten geen geld van Shell.
Ik dacht slim te zijn. Ik haalde een losse MID-meter van HomeWizard voor 120 euro. Voor de installatie in de meterkast tikte ik nog eens 300 euro af aan de elektricien. “Zo,” dacht ik, terwijl ik de vakman uitzwaaide, “die 420 euro heb ik binnen anderhalf jaar terugverdiend. Laat die emissierechten maar binnenstromen.”
De koude douche van de installateur
Terwijl de installateur zijn gereedschapstas dichtritste, liet hij de bom vallen. “Mooi metertje, Rutger. Maar je weet dat je hier niks aan hebt voor die nieuwe regeling, toch?” Wat bleek? Voor ons als particulieren is de regelgeving onverbiddelijk: de MID-meter moet fysiek in de laadpaal zitten. Een geijkte, verzegelde meter in je meterkast die exact dezelfde stroomgroep meet? Telt niet. Volgens de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) is een meter in de kast te fraudegevoelig. Je zou er immers stiekem een straalkacheltje tussen kunnen knutselen om je laadverbruik kunstmatig op te krikken.
Meten met twee maten
Het meest wrange aan dit verhaal is de willekeur. Als je een zakelijke rijder bent met een laadpaal van de zaak, geldt 2026 als overgangsjaar. Bedrijven mogen nog even doormodderen met meters op de aansluiting, terwijl wij als consumenten direct aan de strengste eisen moeten voldoen. Bovendien is de logica achter de ‘fraudegevoeligheid’ nogal dun. Ook aan een laadpaal met ingebouwde meter kun je met de juiste adapter in theorie andere apparaten hangen. Maar goed, regels zijn regels en zonder ingebouwde MID-meter geen euro.
Wat nu?
Mijn dure les is simpel: ga niet zelf knutselen in je meterkast in de hoop je laadkosten te verlagen. De enige manier om mee te doen als je paal geen interne MID-meter heeft, is de paal in zijn geheel vervangen.
Ik sta nu voor de keuze: accepteer ik mijn verlies en geniet ik van de mooie grafiekjes in mijn HomeWizard-app, of ga ik op zoek naar een fonkelnieuwe lader die wél aan de eisen voldoet? Gezien mijn liefde voor gadgets en mijn lichte obsessie met het terugpakken van geld van de olie-industrie, vrees ik dat het dat laatste wordt.
Mijn advies voor jou: Check drie keer de handleiding van je laadpaal voordat je een installateur belt. Staat er geen ‘MID-certified’ op de behuizing of in de interface van je paal? Dan blijft de portemonnee van de oliebaron voorlopig nog even dicht.
Over de auteur
