Kentekenherkenning faalt vaker bij elektrische auto’s: zo zit het

Een blik op kentekenherkenning. Bij elektrische auto’s hapert dit nogal eens namelijk. Hoe kan dit en wat is de oplossing?

Kentekenherkenning klinkt als een typisch voorbeeld van technologie die het leven makkelijker maakt. Je rijdt een parkeergarage in, de camera ziet je kenteken en de slagboom gaat vanzelf open. Geen pasjes, geen tickets, geen gedoe. Toch loopt dit systeem opvallend vaak vast bij elektrische auto’s. Best vreemd, want juist deze auto’s zitten vol sensoren, software en slimme snufjes. Waar gaat het mis?

Kentekenherkenning en elektrische auto’s

Kentekenherkenning werkt met camera’s en software die kentekens detecteren, uitlezen en koppelen aan een database. Dat gaat goed bij brandstofauto’s, maar bij elektrische modellen ontstaan weleens problemen. Daarom kijken beheerders van parkeerlocaties en bedrijventerreinen ook weer naar fysieke oplossingen zoals bollards, die minder afhankelijk zijn van beeldherkenning en software-instellingen.

Elektrische auto’s wijken op meerdere punten af van het klassieke ontwerp waar veel herkenningssystemen op zijn afgestemd. Dat lijkt een detail, maar in de praktijk zorgt het voor verrassend veel foutmeldingen.

Waarom elektrische auto’s lastiger te herkennen zijn

Een van de grootste oorzaken waarom elektrische auto’s lastiger te herkennen zijn, zit in de kentekenplaat zelf. Veel elektrische auto’s hebben sterk reflecterende platen die anders reageren op infraroodcamera’s. Vooral bij fel zonlicht, schemering of nat weer kan dat zorgen voor verkeerde registraties.

Daarnaast zitten kentekens bij elektrische auto’s vaak op een andere hoogte of in een strakker weggewerkt front. In combinatie met donkere lakken en minimalistisch design verdwijnt het contrast dat camera’s nodig hebben om snel en betrouwbaar te scannen.

Ook LED-verlichting speelt een rol. De combinatie van moderne koplampen en camera’s kan storingen veroorzaken, zeker bij oudere kentekenherkenningssystemen die niet zijn afgestemd op deze lichtbronnen.

Software is slim, maar niet foutloos

Veel mensen denken dat AI alles oplost, maar kentekenherkenning blijft afhankelijk van trainingsdata. Systemen zijn jarenlang gevoed met beelden van traditionele auto’s. Elektrische modellen zijn pas later massaal in beeld gekomen.

Daardoor herkennen algoritmes sommige kentekens minder snel of maken ze fouten bij specifieke hoeken en lichtomstandigheden. Dat leidt tot situaties waarin een auto meerdere keren moet stoppen, achteruit rijden of handmatig wordt gecontroleerd. Niet ideaal als je gewoon naar je werk wilt.

Gevolgen in de praktijk

De impact merk je vooral op plekken waar doorstroming belangrijk is. Parkeergarages lopen vast, slagbomen blijven dicht en beveiliging moet ingrijpen. Bij wooncomplexen leidt het tot frustratie bij bewoners die ineens hun auto niet meer automatisch binnen krijgen.

Op bedrijventerreinen speelt ook veiligheid mee. Als kentekenherkenning faalt, worden noodoplossingen ingezet die minder overzicht bieden. Dat is precies waarom steeds meer locaties kritisch kijken naar hun toegangsbeheer.

Alternatieven en combinaties voor toegangscontrole

In plaats van volledig te vertrouwen op één techniek, kiezen beheerders steeds vaker voor een combinatie van systemen. Kentekenherkenning blijft handig, maar wordt aangevuld met fysieke en elektronische oplossingen die minder gevoelig zijn voor ontwerpverschillen tussen voertuigen. Met slagbomen die aanvullende detectie bevatten of onderdeel zijn van vaste toegangsstructuren, maak je een toegangsoplossing die goed aansluit op wat er al staat. De slagbomen zijn eenvoudig te combineren met bestaande systemen zonder alles om te gooien.

Slim omgaan met technologie voorkomt frustratie

Elektrisch rijden vraagt om aanpassingen, niet alleen van automobilisten maar ook van infrastructuur. Kentekenherkenning blijft een handige technologie, zolang duidelijk is waar de grenzen liggen. Door systemen slim te combineren en niet blind te vertrouwen op software alleen, voorkom je wachttijden, foutmeldingen en irritatie. Uiteindelijk draait het om hetzelfde principe als bij auto’s zelf: techniek moet werken, zonder dat je er elke dag bij stil hoeft te staan.