:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.manners.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F02%2FNederlanders-hebben-integratieprobleem-in-Zweden-Goedkoop-huis-maar.jpg)
Een groeiend aantal Nederlanders emigreert naar Zweden, op zoek naar een stressvrij bestaan met rust, ruimte en natuur. Eenmaal aangekomen lopen velen echter tegen hetzelfde probleem aan: “Zweden tonen totaal geen interesse in ons.”
Volgens cijfers van het CBS vertrokken in 2024 zo’n 1.500 Nederlanders naar Zweden, waarmee het land is uitgegroeid tot de zesde populairste bestemming voor emigranten. Dat is geen toeval. In de afgelopen decennia hebben 164 Zweedse gemeenten actief campagne gevoerd om Nederlanders aan te trekken, onder meer op de jaarlijkse Emigratiebeurs in Arnhem. Manners schreef eerder over het dorpje Glommerträsk, dat zelfs een geldbedrag beschikbaar stelde voor jonge gezinnen die zich er wilde vestigen. Eenmaal aangekomen blijkt de werkelijkheid echter weerbarstiger dan de belofte, zo komt naar voren uit een recent rapport.
Nederlanders aarden moeilijk in Zweden: ‘Je blijft altijd een buitenstaander’
Een Finse universiteit onderzocht het leven van buitenlanders in de Zweedse provincie Värmland. De onderzochte groep bestond voornamelijk uit Finnen en Nederlanders. Waar Finnen vooral verhuisden omdat werk te vinden, bleken de Nederlanders overwegend ‘lifestyle-migranten’. Ze zochten een leven met minder stress en meer ruimte, natuur en rust.
Een van de geïnterviewden is Janneke, die na meerdere geslaagde vakanties in Värmland besloot zich te vestigen in het dorp Duvbacka. Integreren bleek echter veel lastiger dan verwacht. Volgens haar is de onderlinge solidariteit in het dorp groot, maar alleen tussen de oorspronkelijke bewoners, die vaak al generaties lang met elkaar verbonden zijn. Nieuwkomers worden nergens bij betrokken. “Je blijft altijd een buitenstaander,” aldus Janneke.
Onverstaanbaar dialect
Ook andere Nederlandse respondenten herkennen dit probleem. Helma en Gerard begonnen een Bed & Breakfast in dezelfde regio en ervoeren eveneens dat dorpelingen weinig belangstelling voor hun onderneming toonden. Hierbij vormt ook de taal een onverwacht groot obstakel. Het echtpaar volgde vooraf een Zweedse taalcursus en meende goed beslagen ten ijs te komen, maar in de praktijk bleek dit nauwelijks te helpen bij het leggen van contact.
Op het platteland worden dialecten gesproken die zelfs door andere Zweden nauwelijks worden begrepen. Veel dorpelingen weigeren om ‘normaal’ Zweeds te spreken, omdat dat wordt gezien als ‘gemaakt’ of ‘elitair’. Voor nieuwkomers maakt dat het integreren extra ingewikkeld. Zweden kent naar schatting zo’n vijftig dialecten, die sterk kunnen verschillen van de officiële standaardtaal.
Geen spijt na het kopen van een huis
Toch benadrukken de meeste geïnterviewde Nederlanders dat ze geen spijt hebben van hun emigratie. “Ik woon hier nu dertien jaar en ik heb er geen moment spijt van gehad,” aldus Helma. Wat zij en Gerard vooral waarderen, is het gevoel van veiligheid, de rust, de nabijheid van de natuur, de lage huizenprijzen en het stressvrije leven in een kleine dorpsgemeenschap. Ook het Zweedse sociale zekerheidsstelsel wordt genoemd als een belangrijk voordeel.
Het volledige onderzoek van de Universiteit van Oulo is online te raadplegen.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.manners.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F02%2Fzweden-emigreren-huis-kopen-nederlanders.jpg)