‘Nieuwe Game of Thrones-serie blinkt uit in het atypische’

Game of Thrones verorberde ik als een zak chips tijdens een vreetkick, spin-off House of the Dragon ging erin als doorgekookte bloemkool in een bejaardencentrum. Nu is er A Knight of the Seven Kingdoms, waarvan de eerste aflevering te zien is op HBO Max. Een eerste oordeel van Manners.

Begrijp me niet verkeerd: House of the Dragon is een goede serie vol gelaagde personages. Een politiek familiedrama op Shakespeare-niveau. Steengoed acteerwerk. En zo verder, blablabla. Maar pfoeh, ook wel zware en trage kost met veel drakengedoe. Net even iets te veel na Game of Thrones. Zelf ben ik halverwege seizoen 1 gestopt, met nog altijd de intentie om de draad weer op te pakken. Eerst even iets dat makkelijker verteert.

A Knight of the Seven Kingdoms is de lichte snack die Westeros nodig had

Terwijl ik gisteravond laat de sport add-on op HBO Max aanzette voor de Australian Open zag ik die grote verlegen ridder en dat kale ventje. A Knight of the Seven Kingdoms werd me door de streamingdienst in het gezicht geduwd. Dat is toch die nieuwe buddy-comedy? Toch maar even aanslingeren, die eerste aflevering. Het blijkt precies de lichte snack die Westeros nodig had. De serie speelt zich ruim honderd jaar voor de verhaallijn in Game of Thrones af en voelt aan als ‘just another day in the armor‘.

Centraal staat de voor Game of Thrones-liefhebbers volstrekt atypische ridder Dunk. Arm, reusachtig groot, verlegen, stoot zijn hoofd bij binnenkomst, niet bloeddorstig of seksbelust, heeft twijfels over zijn kwaliteiten en ziet er meer uit als boer dan ridder. Voelt zich hoogst ongemakkelijk tussen de edele ridders die het strijdtoneel domineren. Hij is ook totaal niet slim in politieke intriges, maar wel in rechtvaardigheid. Niemand ziet hem als ridder, inclusief hijzelf, en dat maakt hem voor de kijker juist zo ridderlijk.

Groeiende chemie tussen Egg en Dunk

Dan is er nog ‘weeskind’ Egg, een kaal jongetje dat Dunk onderweg ontmoet in een herberg waar hij kostelijk teert op nobele gastvrijheid. De bescheiden ridder heeft net zijn mentor Ser Arlan van Pennytree begraven. Met diens zwaard, schild en drie paarden is hij nu op weg naar een riddertoernooi. Egg wil de schildknaap van Dunk worden, maar zoals het in een buddy-comedy gaat, is de ridder daar niet van gediend. Het gevatte ventje geeft alleen niet op, en blijkt behoorlijk vaardig. Dat levert een heerlijke chemie op. Een soort Mandalorian en Grogu in Westeros.

Alles is heerlijk terloops in A Knight of the Seven Kingdoms. Ja, een ridder moet ook poepen. En rondkomen. Doet soms ook maar wat. Maar het verhaal is gebouwd is op een stevige verhaallijn. We zullen geen boekspoilers geven, maar die kleine Egg blijkt nogal iemand te zijn. Tipje van de sluier: een toekomstig koning van Westeros. Maar dat wordt in de eerste aflevering van de Game of Thrones spin-off nog verborgen gehouden. Mocht je het exact willen weten: op de Wikipedia-pagina van de serie staat het gewoon met naam en toenaam.

Alles is anders dan in Game of Thrones en House of the Dragon

Met dat in het achterhoofd is de dynamiek tussen ridder en schildknaap helemaal ijzersterk. Een eenvoudige ridder met eergevoel die optrekt met een incognito prins met grootse ambities. Dat is nog eens een buddy-comedy. En wees gerust: het is absoluut geen slapstick of een overdaad aan humor. Alles in aflevering 1 van A Knight of the Seven Kingdoms is atypisch. En ook wel eens lekker: (tot nu toe) geen bloederige bruiloften, marcherende White Walkers, afgesneden ledematen, vuurspuwende draken en verkrachte vrouwen. Eet vooralsnog weg als een zoet tomaatje met een schuim van Parmezaanse kaas.