Het klinkt als de omgekeerde wereld: in plaats van dat jij betaalt aan de energiereuzen, maken zij geld over naar jou. Toch is dat precies wat er per 2026 staat te gebeuren voor elektrische rijders met een eigen oprit. Door nieuwe regelgeving laten veel EV-bezitters mogelijk honderden euro’s per jaar liggen. Hoe raap je die op?
Ik ben dol op mijn elektrische auto. Hij is stil, snel en ik kan hem thuis vol laten lopen. Maar weet je waar ik nog meer van hou? Van geld dat ik niet hoef te verdienen, maar dat gewoon mijn kant op komt rollen. Zeker als dat geld afkomstig is uit de zakken van de grote olievervuilers. Dit is geen wazige cryptotruc. Het is Europese bureaucratie die in het voordeel van de EV rijder werkt.
De vervuiler betaalt (jou)
Het verhaal begint bij een nieuwe regeling met de afkorting RED3. In Jip-en-Janneketaal: Europa verplicht oliebedrijven om hun brandstof groener te maken. Lukt dat niet? Dan moeten ze boete doen. Ze moeten zogeheten ‘emissiereductie-eenheden’ (ERE’s) kopen van partijen die wél groene energie leveren aan vervoer.
Vroeger waren dat vooral de grote jongens: snellaadbedrijven en bussenmaatschappijen. Zij verkochten hun ‘groene bewijslast’ voor goud geld aan de Shells en BP’s van deze wereld. Maar sinds kort is het speelveld veranderd. Want wie levert er eigenlijk de meeste stroom aan elektrische auto’s? Precies: jij en ik, op onze eigen oprit.
400 euro ‘gratis’ geld
De Vereniging Elektrische Rijders (VER) is enthousiast. “Eindelijk is er een goed systeem waarbij de vergroener wordt beloond,” zegt directeur Marina van Helvoort. En die beloning is niet kinderachtig.
De marktprijs voor zo’n ERE-certificaat ligt momenteel rond de 10 cent per kWh. Laten we even rekenen:
- Een gemiddelde elektrische rijder tankt zo’n 3.000 tot 4.000 kWh per jaar thuis.
- Keer 10 cent is dat 300 tot 400 euro per jaar.
- Rijd je veel? Dan kan dit oplopen tot boven de 500 euro.
Dat dekt toch weer mooi een paar maanden stroomkosten.
De addertjes (want die zijn er)
Je kunt helaas niet zelf even factuurtje sturen naar het hoofdkantoor van Shell. De administratie is complex. Daarom zijn er ‘inboekdienstverleners’. Deze tussenpartijen bundelen de stroom van duizenden consumenten en verhandelen dat op de markt.
Maar voordat je je rijk rekent, moet je even je laadpaal checken. Er zijn namelijk voorwaarden:
1. De heilige MID-meter Dit is de belangrijkste: je laadpaal moet een MID-gecertificeerde meter hebben. Dat is een geijkte meter die heel precies bijhoudt hoeveel stroom erin gaat. Zonder die meter mag de stroom niet als ‘handelswaar’ worden opgegeven. Veel moderne palen hebben dit, maar de oudere laders vaak niet. Check dus de handleiding of sticker op je paal. Het kan de moeite waard zijn om je laadpaal te upgraden.
2. Jaarlijkse foto of automaat Heb je zo’n meter maar geen internetverbinding op je paal? Geen paniek. Bij sommige diensten mag je ook jaarlijks handmatig een foto van je meterstand uploaden. Heb je een slimme paal, dan kan het vaak automatisch.
3. Privacy Je moet je laaddata delen met de tussenpartij. Volgens de VER valt het mee met de inbreuk: het gaat om een soort ‘alleen-lezen’ functie. De partij kan zien hoeveel je laadt om de certificaten te claimen, maar kan niet rommelen met de instellingen van je paal. De uitkering is gekoppeld aan de EAN-code van je huis (je stroomaansluiting).
Hoe regel je dit?
Hoewel de Eerste Kamer nog een definitieve klap op de wetgeving moet geven, zijn de registers al geopend en werkt het systeem per 1 januari. Je kunt je aanmelden bij diverse partijen die deze administratie voor je doen (in ruil voor een commissie).
Enkele namen die nu actief zijn:
- ERE-registratie.nl
- Laadloon
- Lekkerladen.com
- Zeres
- Den Hartog
Het is eigenlijk bizar dat dit via commerciële tussenpartijen moet en niet gewoon standaard via je energieleverancier gaat. Maar goed, voor 400 euro per jaar wil ik best een formuliertje invullen en een keer per jaar een foto van mijn meter maken.
Over de auteur
