Rouw is als een schaduw die met je meelift. Soms fluisterend op de achtergrond, andere dagen als een donkere wolk die alles verduistert. Claudia Stijl verloor haar man Edwin en ontmoette daarna een nieuwe liefde. Sindsdien leeft ze met een hart dat twee kanten optrekt: naar het gemis dat blijft en naar het onverwachte geluk dat ze vond. „Soms denk ik: kruip maar in een hoekje en ga huilen.’’ Ze legde dit vast.
Source link
Over de auteur
