In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Kayley (34), die erachter kwam dat haar ex niet om haar, maar vooral om haar appartement gaf. „Ik hoorde hem zeggen dat hij mij eigenlijk helemaal niet zo leuk vond, maar dat hij wél dol was op mijn appartement.”
Kayley (34): „Ik had veel geluk met mijn appartement in het centrum van Amsterdam. Licht, ruim en vlakbij mijn werk. Het was een plek waar ik me echt thuis voelde. Ik ontmoette Mike op mijn werk. Hij werkte daar al een tijdje, maar was van afdeling gewisseld. Ik kende hem nog niet, maar ik vond hem direct leuk. Hij was grappig en ontzettend knap. We zochten elkaar steeds vaker ook buiten het werk op. Een hapje eten, naar de bioscoop of een drankje doen. We hadden het erg leuk samen.
Vlakbij werk
Daarna ging alles best wel snel tussen ons. Hij bleef vaak slapen, wel zo makkelijk, zei hij. Ik gaf hem daarom een sleutel van mijn appartement. Hij had het altijd over hoe fijn en makkelijk het was dat ik vlakbij werk woonde. Het viel me steeds vaker op dat hij dat wel erg vaak liet vallen. Ik probeerde het weg te wuiven, tot het moment kwam dat alles duidelijk werd.
Op een middag had ik na een afspraak buiten kantoor enorme migraine. Ik besloot in plaats van terug naar kantoor, naar huis te gaan. Ik lag met hoofdpijn op bed, toen ik Mike binnen hoorde komen. Hij belde met zijn broer. Hij wist niet dat ik thuis was en ik had eerlijk gezegd ook geen energie om vanuit de slaapkamer te roepen naar hem. Ik hoorde hem even daarna uitgebreid praten over hoe geweldig het was dat hij vaak in mijn appartement kon zijn, zodat hij minder hoefde te reizen en altijd dichtbij alles zat.
Het gemak van mijn appartement
En als klap op de vuurpijl hoorde ik hem ook nog zeggen dat hij mij eigenlijk helemaal niet zo leuk vond, maar dat hij wél dol was op mijn appartement. Dus dat hij daar nu even handig gebruik van maakte. Het ging hem dus alleen om het gemak van mijn appartement.
Het was geen romantische klik van zijn kant, het was blijkbaar alleen puur praktisch. Op die manier hoefde hij niet dagelijks twee uur te reizen van en naar zijn eigen appartement, in een andere stad. Ik stapte met mijn laatste energie het bed uit en stond oog in oog met Mike. Ik zag dat hij schrok en hij vroeg direct wat ik had gehoord. ‘Genoeg om je nu weg te sturen’, zei ik.
Moeilijk om iemand te vertrouwen
Hij zei direct dat het hem speet en dat hij mij wel écht heel leuk vond. Dat het echt niet alleen maar om mijn huis ging. Wat hij ook zei, ik geloofde hem niet meer. Ik wist vanaf dat moment zeker dat ik geen toekomst met hem wilde. Hoe kon ik hem ooit nog vertrouwen?
Achteraf ben ik dankbaar dat ik het had gehoord. Het was daarna wel even moeilijk om weer iemand te vertrouwen, maar inmiddels heb ik gelukkig iemand in mijn leven die me wel waardeert om wie ik ben en niet om waar ik woon.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:
Reacties
Over de auteur
