‘Ik heb geen zin in die groepsvakantie met een extra stel erbij’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Carmen (31) gaat elk jaar een weekje met een bevriend stel op vakantie, maar zij willen nu nóg een ander stel meenemen, dat Carmen niet kent.

Carmen: „Normaal gesproken kijk ik er het hele jaar naar uit, dat ene weekje zon. We gaan al jaren met een ander stel, waarmee we goed bevriend zijn. Die vakanties zijn echt super ongedwongen. Waar je normaal gesproken weleens wrijving met vrienden kunt hebben, is het met hen echt nooit gedoe. Alles loopt vanzelf. We kennen elkaar goed, voelen elkaar aan en laten elkaar ook vrij – wil iemand een keer even alleen zijn, of een uitstapje in z’n uppie maken, dan is het ook goed. Het is kortom precies de reden waarom deze week zo ontspannen voelt.

Nog een ander stel mee

Maar dit jaar is het anders. Die vrienden kwamen afgelopen keer namelijk met het idee om nog een stel erbij te betrekken. Vrienden van hen, die ze ook al jaren kennen. Ze brachten het als iets gezelligs, iets wat eigenlijk al een feit was. En ik hoorde mezelf meteen zeggen dat het prima was. Dat is meteen mijn eigen probleem: ik ben een pleaser en wil niet degene zijn die moeilijk doet. Bovendien dachten mijn vriend en ik: het komt wel goed, ze zullen vast aardig zijn.

Nekharen overeind

Maar daarna begon het te wringen. Want met zes mensen verandert er meer dan je denkt. Zo werd ik al snel aan een nieuwe groepsapp toegevoegd waarin over en weer werd geappt. Er moet namelijk een andere accommodatie komen voor meer personen. Het wordt daarmee ook duurder en dat nieuwe stel wil ook heel graag even kennis met ons maken om te weten ‘wat voor vlees ze in de kuip hebben’. Dat zeiden ze met een knipoog, maar mijn nekharen stonden meteen overeind.

Want dat is misschien wat ik het lastigst vind. Dat iets wat zo vanzelf ging, nu ineens zoveel gedoe oplevert. Waar ik ook bang voor ben: dat ik niet mezelf kan zijn omdat ik constant op mijn tenen moet lope en daardoor dus óók niet meer kan ontspannen. Gewoon, het hele feit dat ik rekening moet gaan houden met mensen die ik niet ken.

Vakantie is heilig

Het is niet dat ik tegen veranderingen ben, absoluut niet. Maar die vakantie is me heilig. Ik heb hard gewerkt, wil even opladen. Dat lukt voor mij het beste in een setting die vertrouwd voelt en waarin ik mezelf niet hoef te bewijzen, dat idee. En sowieso: never change a winning team, toch?

Maar goed, dit is allemaal gepraat in het luchtledige, want die vrienden gaan toch mee. En wat is het alternatief? Zeggen dat ik het eigenlijk niet zie zitten, voelt hard. En als we ervoor kiezen om zelf niet mee te gaan, zetten we ook een bepaalde toon. Bovendien wil ik dat ook niet, want deze vakantie en onze vrienden betekenen veel voor me. Dus bijt ik op mijn tong en gaan we mee. Maar eerlijk? Op dit moment voel ik vooral weerstand. Véél weerstand. Ik hoop maar dat het leuk wordt, dat het klikt en dat mijn zorgen onnodig blijken.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

Reacties