‘Ik heb spijt van mijn keuze voor mijn huisgenoot’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Jorieke (22) baalt van de keuze voor haar nieuwe huisgenoot, want het blijkt helemaal niet te klikken.

„Tijdens de hospiteeravond leek ze me echt leuk. Janne was sociaal, rustig, we hadden een beetje dezelfde vibe. De klik was er dus zeker, en ik was vooral opgelucht dat zij óók enthousiast was, want een fijne huisgenoot is goud waard. Alleen: dat gevoel hield precies stand tot de dag dat ze daadwerkelijk bij me introk.

Onmiskenbare geur

Al vrij snel bleek dat ze totaal anders was dan ik had ingeschat. Waar ik dacht dat ze rustig was, bleek Janne vooral stug. En waar ze tijdens de hospiteeravond nog heel nadrukkelijk had gezegd dat ze gestopt was met roken, blijkt dat in de praktijk toch anders te liggen. Ze rookt namelijk nog steeds. Niet openlijk, maar stiekem, met het raam op een kier. Ze ontkent het ook steevast, maar die geur is echt onmiskenbaar.

Het grootste probleem is misschien nog wel het internet. De modem staat in haar kamer en heeft regelmatig kuren. Als het internet eruit ligt terwijl Janne niet thuis is, mag ik haar kamer niet in om te checken of de modem gereset moet worden. Haar redenering: ‘Dat voelt niet prettig.’ Volgens haar ligt het trouwens sowieso altijd aan mijn laptop. Gevolg: ik kan niet studeren, deadlines lopen door en ik kan mezelf weer naar de bieb slepen, terwijl het probleem misschien binnen twee minuten opgelost kan zijn door de modem te resetten.

Dagelijkse strubbelingen

Ook in het dagelijks samenleven botst het constant. Na het douchen het badkamerraam openzetten? Doet ze niet. Dat kost haar ‘een handeling’. Dat de badkamer daardoor continu klam is en schimmelgevoelig wordt, lijkt haar weinig te deren. Het schoonmaakrooster volgt ze al helemaal niet, alles komt op mij neer.

Tegelijkertijd is ze wél ontzettend scherp op alles wat ik doe. Als ik mijn was een keer niet meteen uit de gezamenlijke wasmachine haal, hoor ik het meteen. Laat ik iets in de hal slingeren, krijg ik een opmerking. Heb ik visite en praten we iets te hard – wat echt zelden voorkomt – dan staat ze al te zuchten achter haar deur.

Spijt

Het frustrerende is: ik kan hier eigenlijk niks mee. Ik ben niet de huisbaas, ze overtreedt officieel geen regels en het roken doet ze zo sneaky dat ze er niet op gepakt kan worden. Dus zit ik vast. En heb ik enorm veel spijt dat ik haar binnen heb ‘gehaald’.

In theorie moet Janne nog ongeveer een jaar studeren. Ik zeker nog twee. Mijn hoop is dat zij straks afstudeert en ergens anders gaat wonen, want in dit huis mag je alleen wonen als je studeert. Tot die tijd doe ik maar wat ik nu al maanden doe: op mijn tong bijten, confrontaties vermijden en haar zoveel mogelijk ontlopen. Maar als ik ooit nog eens een hospiteeravond organiseer, weet ik één ding wel: ik kijk voortaan verder dan een leuk praatje en een goede eerste indruk. Al blijft het helaas zo dat je iemand pas écht leert kennen als je met ze samenwoont.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

Reacties