Journalist Karine nam 365 dagen een ‘volwassen tussenjaar’

Toen de dochter van journalist Karine Hoenderdos (58) na haar middelbare school een tussenjaar wilde, dacht Hoenderdos: ‘Dat wil ik ook’. Ze besloot 365 dagen te doen waar ze zelf zin in had en schreef er een boek over. De journalist legt uit hoe je zo’n tussenjaar voor volwassenen precies aanpakt én hoe het je leven kan veranderen.

Een tussenjaar nemen is onder de jonge generatie behoorlijk populair. Een jaar om te reizen, werken of jezelf op een andere manier te ontwikkelen. In de Metro-rubriek Jong en Ondernemend vertelden jongeren eerder hoe zij het tijdens hun tussenjaar het voor elkaar boksten om een eigen bedrijf van de grond te krijgen. Zoals Suus (21), die haar eigen sieradenmerk opzette en de 27-jarige Julia, die een eigen huidverzorgingslijn tegen acné bedacht.

In het kort

• Journalist Karine Hoenderdos nam op haar 55ste een tussenjaar en schreef er een boek over.
• Ze benadrukt dat iedereen zo’n pauze kan nemen, mits goed voorbereid met financiën en planning.
• Tijdens haar tussenjaar reisde ze, herontdekte ze haar creativiteit en volgde ze cursussen onder tijdsdruk.
• Het jaar gaf haar inzichten: minder consumeren, meer waardering voor tijd en vrijheid.
• Hoenderdos moedigt anderen aan om ‘uit de sneltrein van het leven te stappen’.

Tussenjaar voor volwassenen

Ook de dochter van Hoenderdos wil na haar VWO-examen zo’n tussenjaar. „Ze wilde een jaar lang de tijd nemen om al haar hobby’s, zoals muziek, toneel en tekenen, uit te leven. ‘Dat moet je doen’, dacht ik toen ze me dat vertelde. Waarna al snel ‘maar dat wil ik ook’ in mijn eigen gedachten begon rond te spoken.” 

Op haar 55ste laat Hoenderdos de gedachte toe dat ze een jaar vrij gaat nemen. „Ik wist dat dat me heel blij ging maken. Maar dat betekende ook dat ik veel moest regelen en geld moest sparen. Maar het was de vrijheid die mijn dochter uitsprak, die ook bij mij lonkte.” 

Boek: Een jaar vrij

De journalist legt uit dat we als mens van kinds af aan in een bepaald stramien zitten. „Je gaat naar school, je gaat studeren, werken en sticht een gezin. We gaan continu maar door, volgens een uitgestippelde route. Het leek me zo lekker om daar eens pauze van te nemen. Een moment van pas op de plaats en rust, zonder dat zoiets te maken had met een burn-out of pensioen.” 

Dat Hoenderdos uiteindelijk een boek, met de toepasselijke titel Een jaar vrij, schrijft over haar tussenjaar, had zij op voorhand niet bedacht. „Dat kwam pas achteraf. Ik ging niet op tussenjaar om een boek te schrijven. Ik wilde juist helemaal niks en zeker niet werken”, lacht de journalist. 

Geld en werk

Het lukt Hoenderdos vrij snel om het geld bij elkaar te sparen. Maar is iedereen in staat om zo’n tussenjaar te regelen, ook als volwassene? „Ik had al een goed gevulde spaarpot en ik heb een periode extra hard gewerkt en zuinig geleefd. Maar ik denk echt dat ieder mens dit kan. Voor de een zal de aanloop daar naartoe langer duren, maar het is mogelijk. Daarnaast hoeft het natuurlijk niet per se een jaar te zijn, je kunt ook aantal maanden pauze nemen. We doen dat soort dingen eigenlijk pas als we met pensioen zijn, maar ik moedig aan om dat veel eerder te doen.” 

De journalist benadrukt dat er een heleboel ‘Ja maar…’-gedachten zijn voor zo’n tussenjaar. „Terwijl ik denk dat iedereen dit zou willen doen.” Hoe pak je dat dan aan? „Voor mij begon dat met het in kaart brengen van mijn financiën. Wat had ik nodig? Hoeveel moest ik sparen? En waar kon ik op budgetteren? Dat werd een hele praktische aanpak. Maar ik besloot tegelijkertijd om geen plan te maken voor mijn tussenjaar en juist helemaal vrij te zijn. De focus lag op het mogelijk maken, door te sparen en zaken met mijn werk te regelen, maar ik wilde voor de rest niks plannen.”  

Geen planning

En dat terwijl Hoenderdos van zichzelf toegeeft dat zij eerder meer het type ‘planner’ was. „Dit was een nieuwe aanpak, maar ik voelde dat ik het zo wilde doen. Ik kreeg natuurlijk ook de ‘Ja maar…’-reacties. ‘Straks doe je niks’ of ‘vergooi je een heel jaar’. Toen dacht ik bij mezelf: ‘Stel, ik doe een jaar helemaal niks, dan ben ik in ieder geval helemaal uitgerust’”, zegt ze lachend. „Ik maakte me daar gewoon niet druk om. Ik ben daar heel nieuwsgierig en onbevangen ingestapt.” 

In haar boek omschrijft de journalist de aanloop, het tussenjaar en de afloop. „Ik begon destijds in het begin van de zomer en nam mezelf voor dat ik veel in de natuur wilde zijn. Ik ging fietsen, wandelen en deed tripjes naar bijvoorbeeld Texel. Daarnaast las ik het boek The Artist’s Way, waarmee je twaalf weken lang allerlei opdrachten doet om je creativiteit te hervinden. Dat voelde als een soort minitherapie om in de eerste maanden dat creatieve stuk in mezelf aan te wakkeren. Eigenlijk ging dat vanzelf en was dat helemaal gebaseerd op de behoeften die ik had. Nu had ik daar de tijd voor.”

Reizen en studeren

Ze vervolgt: „Toen de herfst begon, besloot ik dat ik wilde reizen. Ik wilde altijd al interrailen en vertrok met mijn rugzak, terwijl mijn dochter thuisbleef om voor de kat te zorgen en al haar hobby’s te doen. Als we ouder zijn, noemen we zoiets eerder een sabbatical, maar ik nam mezelf écht voor dat ik een tussenjaar had. Een periode tussen andere periodes in. Mijn jongste kind was volwassen en mijn opvoedrol had ik volbracht. In een mensenleven heb je vaker van dat soort periodes. Periodes tussen banen in of vlak voordat je kinderen krijgt. Tussenperiodes om even te pauzeren voordat je overgaat naar een volgende fase.”  

Na twee maanden interrailen en een hoop plezier daaromheen, begint voor Hoenderdos in de winter de eerste ervaring van onrust. „Toen voelde ik voor het eerst: ‘Wat ga ik doen? Waar heb ik zin in?’ Ik had nog een half jaar te gaan, maar besloot die onrust toe te laten en het niet direct op te vullen. Later bedacht ik me dat ik graag een opleiding wilde doen en iets nieuws wilde leren. Ook dat bleek een hele prettige ervaring te zijn. Voorheen propte ik cursussen tussen mijn werk door, nu kon ik me helemaal storten op het studeren. Ik had de tijd om de perfecte student te zijn.” 

Ze vervolgt: „Tijdens de laatste maanden stapte ik opnieuw op de trein en reisde ik door Italië heen en leerde ik een beetje Italiaans. En zo vulde dat jaar zich vanzelf met allerlei mooie en bevredigende dingen die ik wilde doen.” 

Financieel overzicht

Hoenderdos bestempelt haar treinreizen en de eerste dagen van haar tussenjaar als haar meest dierbare momenten. „Dat besef dat je 365 dagen voor jezelf hebt vrij gekocht, dat gaf me zoveel ruimte en vrijheid. Dat is een heel erg fijn gevoel. Daarnaast geeft het ook een kick dat je dat voor elkaar krijgt. Het was een groot cadeau aan mezelf.” 

Geld is waarschijnlijk voor de meeste mensen de grootste uitdaging als het om dit soort plannen gaat. „Dat is ook het eerste waar ik me mee bezighield. Ik ben daar een middag goed voor gaan zitten en nee, ik ben echt geen financieel wonder. Ik opende mijn bankrekening en ben een overzicht gaan maken van mijn inkomsten en uitgaven. Mijn vaste lasten, belastingen, uitgaven voor boodschappen en kosten voor reizen. Dat heb ik allemaal op een rijtje gezet. Het is geen leuke klus, maar het geeft inzicht. Daardoor kreeg ik een overzicht van alle kosten voor een heel jaar. Als je dat bij elkaar hebt, weet je wat je nodig hebt om een jaar te kunnen vertoeven. Wil je daar ook nog bij gaan reizen? Dan moet daar nog wat extra’s bij.”

Minder consumeren en tijd kopen

„Opvallend is dat ik in mijn tussenjaar minder geld heb uitgegeven dat ik op voorhand had bedacht”, aldus Hoenderdos. „Dat kwam omdat ik minder behoefte had om te consumeren. Ik hoefde geen nieuwe kleding of dure spullen om mezelf te belonen voor het harde werken. Ik had die kortstondige beloningen niet meer nodig, omdat ik meer tijd en rust ervoer. Dat gevoel zette zich in mijn tussenjaar voort. Wij zeggen vaak ‘tijd is geld’, maar bij mij keerde dat principe om. Geld werd namelijk een manier om tijd te kopen.” Eerder had econoom Oeds-Jan Postma tegen Metro eenzelfde soort boodschap. Hij legde uit hoe je met een passief inkomen ook in staat bent om tijd te kopen.

Hoenderdos maakt op haar werk de afspraak dat ze na 365 dagen weer zou terugkeren. „Dat was een deadline die ik had afgesproken. Ik werkte in een maatschap met drie andere ondernemers en ik kon sommige opdrachten destijds overdragen of vooruit werken. Na een jaar keerde ik weer terug.” 

Veranderde blik

Maar haar tussenjaar heeft Hoenderdos totaal veranderd. „We gingen op oude voet verder op mijn werk. Maar de snelheid, deadlines en het harde werken, pastte niet meer bij me. Dus besloot ik uit de maatschap te stappen. Mijn werk is tegenwoordig veel minder belangrijk voor me. Ik waardeer juist nu veel meer de tijd voor leuke dingen. Mijn blik op tijd is veranderd, ik heb minder geld nodig en ik consumeer minder. Dat waren belangrijke inzichten die ik door mijn tussenjaar kreeg.” 

Op het moment van dit interview, is Hoenderdos wederom onderweg met de trein naar Italië. Ze omschrijft de landschappen waar ze doorheen reist en gaat 1,5 maand huizenruil doen in Italië. „Reizen blijf ik belangrijk vinden. Hoewel ik tijdens mijn tussenjaar alles alleen deed, is dit keer mijn partner mee.” 

‘Stap een halte uit’

Stel, ook jij overweegt na het pleidooi van Hoenderdos een tussenjaar, dan moedigt de journalist je nogmaals aan. „’Goed zo!’, zou ik zeggen. Ik gun namelijk iedereen een pas op de plaats. De trein is inmiddels een beetje een metafoor in mijn leven. Het leven kan namelijk zo’n sneltrein zijn. Een intercity die maar continu doorgaat. Ik zou zeggen: ‘Stap uit en laat de volgende intercity eens aan je voorbij gaan’.” 

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Reacties