Actueel
1
keer gelezen
Oud-Beijerland – Het kerstverhaal in Het Kompas van dinsdag 23 december ‘Een vreemdeling op de dijk’ krijgt een ongedacht vervolg. Het volledig verzonnen verhaal blijkt namelijk bijna één op één het echte verhaal van een Syrische christenvluchteling die aanklopte bij de Christelijke Gereformeerde Gedachteniskerk in Oud-Beijerland.
Al langer nam ondergetekende zich voor zelf eens een kerstverhaal te maken, eerder werden daar vaak lokale auteurs voor gevraagd. Gaandeweg ontstaan er allerlei ideetjes en figuren en valt de puzzel van lieverlee in elkaar.
En toen kwam er een mailtje van koster Anton van de Gedachteniskerk. ‘Het verhaal ontroerde me, vooral omdat het bijna één op één het verhaal is van een Syrische christenvluchteling die drie jaar geleden onze Gedachteniskerk binnen kwam lopen. Hij liet een icoon op zijn telefoon zien en zei: “This is Jesus and He lives in my heart”. Vervolgens is de kerk zijn thuishaven geworden en gebleven.’
‘Religie is groot probleem in Syrië’
Dat vraagt om een vervolgartikel natuurlijk en gelukkig wil de man daar graag aan meewerken. Hij is niet voor niets vluchteling, de angst voor de veiligheid van z’n familie in Syrië zit zo diep dat hij niet met z’n echte naam genoemd wil worden en ook niet herkenbaar op de foto wil. Laten we ‘m voor het gemak maar, net als in het kerstverhaal, Sami noemen.
In de Gedachteniskerk doet hij z’n verhaal, waarbij de emoties soms hoog oplopen. Sami is in 2012 gevlucht uit z’n vaderland Syrië. ‘Er waren gewelddadige conflicten tussen islamitische groepen’, zo begint hij z’n relaas, ‘en als christenen zit je daar tussenin. Ons is veel onrecht aangedaan. Ik heb veel familieleden verloren, waaronder mijn eerste vrouw en ons dochtertje. Religie is een groot probleem in Syrië. Ik had het gevoel dat de wereld om me heen zich sloot en besloot te vluchten. Dat kostte me veel strijd.’
Via Libanon kwam hij in Turkije en vandaar volgde een lange en barre tocht dwars door Europa tot hij uiteindelijk in Nederland kwam. In Turkije liet Sami zijn huidige vrouw en hun dochter achter. Na Ter Apel kwam hij in Oud-Beijerland waar in De Lindenhoeve vluchtelingen opgevangen werden. ‘Ik was bang, kende niemand, begreep de taal niet’, vervolgt Sami, ‘niemand sprak me aan, tot iemand me wees op deze kerk. Ik weet nog steeds niet wat er met me gebeurde maar ik kreeg het sterke gevoel daar heen te moeten. Ik wilde praten over alles wat ik van binnen voelde.’
Appgroep
Hij ontmoette daar koster Rolfes en er was direct een klik. ‘Ik heb de overtuiging dat God hem op mijn pad heeft gebracht en dat ik voor hem moet zorgen waar ik dat kan’, knikt die eenvoudig. Sami geestdriftig: ‘Anton heeft zoveel dingen voor me geregeld, dat gaf me veel troost, ik hou van hem.’
Er werd vanuit de kerkelijke gemeenschap heel veel voor de vluchteling en zijn gezin gedaan. Ze werden herenigd en er werd, na veel omwegen, een huisje gevonden. Binnen de kerk ontstond een appgroep van zo’n 100 deelnemers die waar mogelijk hielpen en meedachten. Ook met Sami’s gezondheidsklachten. ‘We hebben erg veel met hem meegemaakt en als gemeente veel voor hem mogen doen, ik hoop dat er een getuigenis van uitgaat’, besluit de koster.
Vergeven en verdragen
Sami kan z’n dankbaarheid aan al die mensen bijna niet verwoorden. ‘Ze waren niets aan ons verplicht, ze hebben ons heel goed opgevangen en zoveel gedaan. Ik ben Jezus zo dankbaar die goede mensen naar me toegestuurd heeft. Er is zoveel moois in stilte gebeurd. Intussen zal ik mijn familie nooit vergeten. Jezus houdt me op de been, ik koester geen wraakgevoelens, zelfs niet richting de moordenaars van mijn familie. Ik kan hen vergeven, dat heb ik van Jezus geleerd.’
Sami wil graag hier blijven. Hij heeft momenteel geen werk en doet allerlei klusjes, zoals schoonmaakwerk in de kerk. In Syrië was hij onder andere goed in pizza’s en spaghetti maken. Dat is zijn droom, besluit hij glunderend: een eigen karretje of een soort foodtruck om voor mensen lekkere dingen te maken.
(tekst: Conno Bochoven)
Over de auteur
