‘Mijn zoon (8) draagt de hele winter een korte broek, zelfs in de sneeuw’

Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week de vraag van Lenneke (42): „Mijn zoon (8) draagt zelfs in de sneeuw een korte broek, ben ik een ontaarde moeder?”

Sofie schiet te hulp.

Opvoedvraag: ‘Mijn zoon (8) draagt zelfs in de sneeuw een korte broek, ben ik een ontaarde moeder?’

„Beste Sofie,

Ik ben een moeder van drie jongens in de basisschoolleeftijd. Wat een sneeuwpret hebben mijn zoons dezer dagen! Sleeën, een sneeuwballengevecht houden en een reuzesneeuwpop bouwen; het kan niet op. Mijn middelste zoon, meteen ook de wildste van de drie, draagt al jaren de hele winter een korte broek. Ook in de sneeuw, rollend van de heuvel af.

Het is altijd al een strijd geweest om mijn zoon een lange broek aan te trekken. Hij wilde het per se niet, ook al vroor het buiten. Na een paar jaar hebben we de strijd opgegeven, dan maar iedere dag in korte broek naar school. Ik vind het belangrijk dat hij zijn autonomie behoudt. En ik heb liever dat hij zeurt om een korte broek dan om bijvoorbeeld schermtijd.

Deze week postte ik op Insta een foto van mijn zoon in korte broek die een besneeuwde heuvel af roetsjt met zijn slee. De reacties waren niet mals. Ik zou de griep over me afroepen en er was een moeder die een lange broek aanbood. Ben ik een ontaarde moeder?

Liefs,

Een onzekere moeder”

Het antwoord

„Beste Lenneke,

Laat ik meteen met de deur in huis vallen: nee, je bent geen ontaarde moeder. Je bent een betrokken moeder die autonomie hoog in het vaandel heeft staan.

Bij J/M Ouders zien wij dit soort situaties vaak. Sommige kinderen zijn nu eenmaal sensorisch anders: ze voelen kleding intenser, raken sneller overprikkeld door strakke stof, naden of warmte. Voor hen is een lange broek niet ‘gewoon een broek’, maar schept het voortdurende irritatie. Dat jouw zoon al jaren dezelfde voorkeur heeft, is een duidelijk lichaamssignaal van hem.

Autonomie is een basisbehoefte

Je keuze om de strijd los te laten en zijn autonomie te respecteren, is juist goed. Autonomie is nu eenmaal een basisbehoefte. Jij laat je zoon ervaren: mijn lichaam is van mij. Dat is een sterke boodschap, zeker voor een wild, fysiek kind dat veel via zijn lijf leert.

Dan even over de kou en gezondheid, want daar komen de goedbedoelde Instagram-zorgen vandaan. Kou op zich maakt niet ziek; virussen doen dat. Een kind dat in de sneeuw speelt, krijgt het warm. Zolang hij geen tekenen vertoont van onderkoeling (bleek, sloom, klappertanden zonder te bewegen) en jij alert blijft, is een korte broek prima. Ouders hoeven hun kinderen niet tegen elk ongemak te beschermen; leren luisteren naar je eigen lichaam hoort bij het opgroeien.

Publiek oordeel

Het gaat hier eigenlijk niet eens om jouw opvoeding, maar om het oordeel van anderen. Instagram nodigt nu eenmaal uit tot snelle meningen. Mensen zien een foto, projecteren hun eigen angsten erop en reageren soms kort door de bocht. Dat zegt niets over jouw keuzes.

Mijn advies zou zijn:

• Blijf doen wat je nu doet: kijken naar jouw kind.
• Check af en toe bij hem: ‘Heb je het warm genoeg?’ Zo leer je hem zelfregulatie.
• En wees mild voor jezelf, je doet het goed.

Je zoon voelt zich vrij en serieus genomen en dat is de beste les die je hem kunt meegeven. Veel sneeuwpret gewenst, ook in korte broek!”

Lees hier het verhaal van Jeane (34) in Mama blundert: ‘Die sneeuwpop-traktatie zag er de volgende ochtend nogal mislukt uit’

Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:

Reacties