Actueel
6
keer gelezen
‘s-Gravendeel – Verbazing, ergernis en onbegrip in ’s-Gravendeel bij heel wat mensen. Bij sommige bewoners van Immanuël, de ’s-Gravendeelse locatie van Zorgwaard, bezoekers van dienstencentrum ’t Weegje en bij de kunstcommissie van het dienstencentrum. Binnen enkele weken moest men namelijk alles wat er op de eerste verdieping hing aan kunst, foto’s en andere kunstzinnige zaken van de muren halen.
Dat heeft alles te maken met aangescherpte regelgeving met betrekking tot de brandveiligheid. En dus ging de kunstcommissie aan de slag met eerst de spullen die eigendom waren van de leden van de commissie zelf en daarna al het andere wat er hing aan schilderijen en foto’s. Helaas kon men niet meer van alle werkstukken de eigenaars achterhalen, omdat de kunstenaars zelf overleden waren. En er ook geen nabestaanden waren of gevonden konden worden.
Het ging namelijk om werk dat ooit in de tijd van het verzorgingshuis Immanuël aan het Immanuëlhof was geschonken, dus meer dan 20 jaar geleden. Maar toch besloot men alles van de muren te halen, omdat er een dwangsom in het vooruitzicht was gesteld als dit niet binnen een paar weken zou gebeuren.
Maar op de eerste verdieping was ook de Dirk Stookerstraat met uiteraard merendeels werken van de bekende, plaatselijke kunstenaar. Na zijn overlijden werden schilderijen in overleg met de Historische Vereniging, Zorgwaard en de toenmalige gemeente Binnenmaas in bruikleen gegeven en werd het straatje zelfs officieel geopend.
Boosheid en verbazing
De kunstcommissie had hier dus feitelijk niets over te vertellen en moest voor hulp de lokale Historische Vereniging benaderen. Gelukkig kon die tijdig contact leggen met de erfgenamen van Dirk Stooker en aldus werd de Dirk Stooker straat in Immanuël ontmanteld. Wat rest is verbazing over de gang van zaken.
Bewoners kijken tegen een lege gang aan en sommigen vinden het dan ook ‘een dooie boel’. De kunstcommissie werd plompverloren voor het blok gezet door de overheid en sommige bezoekers spraken er schande van dat zonder dat er tijdig gezocht kon worden naar een oplossing voor de Dirk Stookerstraat vrijwilligers werden geconfronteerd met een mogelijke dwangsom. ‘Veiligheid is één, maar hier snap ik dus weinig van. Er is bovendien helemaal geen interesse getoond in dit stukje historie van en voor het dorp. Stooker was echt een begrip hier. Iedereen die hier geboren en getogen is en wat ouder is wist wie hij was’, aldus een bezoeker van het dienstencentrum ’t Weegje.
Inmiddels hebben enkele werken van Stooker onderdak gevonden bij de Historische Vereniging ’s-Gravendeel. Maar het Dirk Stooker straatje is historie.
(tekst: Arie Pieters)
Over de auteur
