‘Ze sprak altijd namens mij’

In de rubriek Ex-treem gênant deelt een lezer iedere week een verhaal over die ene ex die hij of zij nooit meer zal vergeten: in positieve of héél negatieve zin. Deze week: Leon (31), die een relatie had met een vrouw die steeds namens hem sprak. „Het voelde alsof mijn stem niet meer telde en dat was enorm irritant.”

Leon: „Ik leerde haar kennen via een collega tijdens een netwerkborrel. Ze viel me meteen op door hoe spraakzaam en slim ze was. En charmant, dat mag ik niet vergeten. We wisselden nummers uit en twee dagen later hadden we onze eerste date. Urenlang konden we over van alles en nog wat praten. Ik dacht dat ik eindelijk iemand had gevonden die me begreep.

Mijn stem telde niet meer

Het was erg leuk om samen met haar dingen te doen, maar in groepsverband? Dan was ze toch nét iets anders. Dat merkte ik toen we een paar weken verder waren en ik haar vrienden leerde kennen. Ze had namelijk de gewoonte om altijd namens mij te spreken. Niet op een kleine, onschuldige manier, maar systematisch. Elke keer als ik iets wilde zeggen over wat ik lekker vond om te eten, welke cocktail ik wilde of waar ik naartoe op vakantie wilde, sprak zij namens mij. Het voelde alsof mijn stem niet meer telde, en dat was enorm irritant.

Toen ze een paar weken later mijn vrienden leerde kennen, gedroeg ze zich precies hetzelfde. Een vriend vroeg wat ik wilde drinken en nog voordat ik kon reageren, antwoordde zij al: ‘Hij lust vast wel een biertje.’ Ik voelde me enorm ongemakkelijk. Zij niet, ze leek ervan te genieten dat ze wist wat goed voor me was. Op verjaardagen of tijdens etentjes had ik eigenlijk niets meer te zeggen.

Tong ingeslikt

Niet lang daarna nam ik haar mee naar de verjaardag van mijn zus. Dat was ook de eerste keer dat ze mijn familie zou ontmoeten. Ik hoopte maar dat ze daar níét voor mij zou gaan praten. We waren nog geen drie minuten binnen of ze begon al. Mijn moeder had het al snel door en riep me erbij. ‘Zo, heb je je tong ingeslikt, jongen? Kun je zelf niet meer praten?’, zei ze. Ik schaamde me.

Het viel ook mijn zus op. Zij zei de dag na haar verjaardag dat ik er nog maar héél goed over na moest denken. Ik wilde het niet direct afkappen, maar het werd mentaal uitputtend. Zelfs nadat ik aangaf dat ik het vervelend vond, stopte ze er niet mee. Ik voelde me steeds kleiner worden in de relatie. Ik begon aan mezelf te twijfelen: misschien overdrijf ik? Misschien doet ze dit juist omdat ze van me houdt? Maar diep van binnen wist ik dat dit niet normaal was.

Genoeg is genoeg

Na in totaal een halfjaar samen besloot ik dat het genoeg was. Ik maakte het uit. Het voelde moeilijk, omdat ze in veel opzichten een leuke en intelligente vrouw was, maar ik wist dat ik nooit echt gelukkig zou worden met haar. Het deed even pijn, maar achteraf ben ik blij dat ik deze beslissing heb genomen. Ik weet nu dat ik iemand verdien die luistert, respect toont en niet telkens voor mij spreekt.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Benieuwd naar andere verhalen over exen van onze lezers? Ook in deze stukken deden zij een boekje open:

Reacties